Актуальнасць даследавання




Дата канвертавання02.05.2017
Памер556 b.



Актуальнасць даследавання

  • Актуальнасць даследавання

  • Мэта даследавання

  • Задачы даследавання

  • Аб’ект даследавання

  • Прадмет даследавання

  • Метады даследавання

  • Навуковая гіпотэза

  • Навуковая навізна

  • Палажэнні, вынесеныя на абарону

  • Асноўныя вынікі



У кантэксце сённяшняга дня, калі беларускае грамадства знаходзіцца ў пошуках далейшых шляхоў развіцця, выяўлення сваёй ідэнтычнасці, пераадолення крызісу духоўнай культуры, праблема станаўлення інтэлігенцыі Беларусі набывае актуальнае грамадзянскае значэнне.

  • У кантэксце сённяшняга дня, калі беларускае грамадства знаходзіцца ў пошуках далейшых шляхоў развіцця, выяўлення сваёй ідэнтычнасці, пераадолення крызісу духоўнай культуры, праблема станаўлення інтэлігенцыі Беларусі набывае актуальнае грамадзянскае значэнне.

  • Існуе неабходнасць комплекснага асэнсавання праблемы; даследчыкі так і не наблізіліся да цэласнага разумення гэтай з’явы, дасканала не адказалі на многія пытанні, у тым ліку не акрэслілі гістарычны шлях інтэлігенцыі Беларусі, яе адметныя рысы.



Мэтай дысертацыйнага даследавання з’яўляецца разгляд уплыву дзейнасці інтэлігенцыі на грамадска-палітычнае і культурнае жыццё Беларусі ў 1907-1914 гг., высвятленне яе ролі ў гістарычным развіцці Беларусі ў пачатку ХХ ст.

  • Мэтай дысертацыйнага даследавання з’яўляецца разгляд уплыву дзейнасці інтэлігенцыі на грамадска-палітычнае і культурнае жыццё Беларусі ў 1907-1914 гг., высвятленне яе ролі ў гістарычным развіцці Беларусі ў пачатку ХХ ст.



Зыходзячы з мэты дысертацыйнага даследавання вызначаны наступныя задачы:

  • Зыходзячы з мэты дысертацыйнага даследавання вызначаны наступныя задачы:

  • разгляд гісторыі фарміраванні інтэлігенцыі Беларусі;

  • устанаўленне колькасці, структуры і нацыянальнага складу розных катэгорый інтэлігенцыі ў канцы ХІХ – пачатку ХХ ст.;

  • характарыстыка асноўных цэнтраў, вакол якіх адбывалася станаўленне інтэлігенцыі Беларусі, іх функцыянаванне;

  • выяўленне грамадска-палітычнай і культурнай дзейнасці інтэлігенцыі ў ПЗК

  • аналіз палітыкі дзяржавы ў адносінах да інтэлігенцыі і ацэнка ўзаемаадносін інтэлігенцыі з цэнтральнымі і мясцовымі органамі дзяржаўнай улады.



Аб’ектам даследавання з’яўляецца сацыяльная гісторыя Беларусі пачатку ХХ ст.

  • Аб’ектам даследавання з’яўляецца сацыяльная гісторыя Беларусі пачатку ХХ ст.



Прадмет даследавання –інтэлігенцыя, яе станаўленне ў пэўных асяродках, грамадская і культурная дзейнасць розных груп інтэлігенцыі.

  • Прадмет даследавання –інтэлігенцыя, яе станаўленне ў пэўных асяродках, грамадская і культурная дзейнасць розных груп інтэлігенцыі.



Спецыяльна-гістарычныя метады даследавання

  • Спецыяльна-гістарычныя метады даследавання

  • Агульнанавуковыя метады даследавання



Гісторыка-генетычны;

  • Гісторыка-генетычны;

  • Гісторыка-параўнальны;

  • Гісторыка-сістэмны;

  • Гісторыка-тыпалагічны;

  • Рэтраспектыўны.



Аналіз і сінтэз;

  • Аналіз і сінтэз;

  • Індукцыя і дэдукцыя;

  • Лагічны метад;

  • Узыходжанне ад канкрэтнага да абстрактнага.



У другой палове ХІХ ст. у Беларусі існавала адносна невялікая колькасць людзей, якія належылі да нешматлікай праслойкі інтэлігенцыі. Усвядоміўшы сябе, як носьбіта пэўных гістарычна-абумоўленых грамадскіх функцый, інтэлігенцыі давялося пачаць працу, звязаную з пераадоленнем шматлікіх цяжкасцей, і перш за усё, неакрэсленасці і размытасці нацыянальнай самасвядомасці. Мясцовая інтэлектуальная эліта актыўна праводзіла ідэі нацыянальна-культурнага адраджэння ў народ, што дазваляе гаварыць аб яе выключнай ролі ў гэтым працэсе.

  • У другой палове ХІХ ст. у Беларусі існавала адносна невялікая колькасць людзей, якія належылі да нешматлікай праслойкі інтэлігенцыі. Усвядоміўшы сябе, як носьбіта пэўных гістарычна-абумоўленых грамадскіх функцый, інтэлігенцыі давялося пачаць працу, звязаную з пераадоленнем шматлікіх цяжкасцей, і перш за усё, неакрэсленасці і размытасці нацыянальнай самасвядомасці. Мясцовая інтэлектуальная эліта актыўна праводзіла ідэі нацыянальна-культурнага адраджэння ў народ, што дазваляе гаварыць аб яе выключнай ролі ў гэтым працэсе.



Дадзеная праца з’яўляецца першым у айчыннай гістарыяграфіі комплексным даследаваннем шматграннай дзейнасці інтэлігенцыі ў 1907–1914 гг. на аснове шырокага кола крыніц і новых метадаў гістарычнага даследавання.

  • Дадзеная праца з’яўляецца першым у айчыннай гістарыяграфіі комплексным даследаваннем шматграннай дзейнасці інтэлігенцыі ў 1907–1914 гг. на аснове шырокага кола крыніц і новых метадаў гістарычнага даследавання.



У складаных грамадска-палітычных умовах канца ХІХ – пачатку ХХ ст. адбываецца станаўленне інтэлігенцыі Беларусі . Пэўнае асяроддзе рабіла інтэлігенцыю сацыяльна актыўнай, спрыяла пашырэнню дыяпазону яе дзейнасці сярод насельніцтва, садзейнічала ўсведамленню таго, што мэты асобных людзей могуць быць дасягнуты толькі на аснове вырашэння больш агульных сацыяльных, палітычных і эканамічных праблем.

  • У складаных грамадска-палітычных умовах канца ХІХ – пачатку ХХ ст. адбываецца станаўленне інтэлігенцыі Беларусі . Пэўнае асяроддзе рабіла інтэлігенцыю сацыяльна актыўнай, спрыяла пашырэнню дыяпазону яе дзейнасці сярод насельніцтва, садзейнічала ўсведамленню таго, што мэты асобных людзей могуць быць дасягнуты толькі на аснове вырашэння больш агульных сацыяльных, палітычных і эканамічных праблем.

  • Грамадская і культурная дзейнасць інтэлігенцыі ў даследуемы перыяд была скіравана на вырашэнне надзённых праблем, якія паўставалі перад тагачасным грамадствам, спрыяла павышэнню ўзроўня культуры і інфармаванасці народа.

  • Царскі ўрад імкнуўся ўсталяваць кантроль за грамадскай дзейнасцю інтэлігенцыі. Ён падтрымліваў матэрыяльна толькі тыя праекты, якія былі неабходнымі для ўмацавання пазіцый самадзяржаўя ў беларускіх губернях, і, адначасова, чыніў шматлікія перашкоды тым, хто спрабаваў ажыццяўляць самастойную палітыку.



Аналіз і абагульненне сабраных матэрыялаў дазволілі зрабіць высновы аб тым, што нягледзячы на цяжкасці і асаблівасці ў станаўленні інтэлігенцыі, Беларусі, ў канцы ХІХ – пачатку ХХ ст. гэта была ўжо сфармаваная сацыяльная група насельніцтва, якая заявіла аб сабе ў грамадскім жыцці праз палітычныя арганізацыі, друк, навуковыя таварыствы. Яна аказала значны ўплыў на павышэнне адукацыйнага і культурнага ўзроўню народа, аб’ектыўна яе дзейнасць садзейнічала станаўленню беларускай культуры і нацыянальнай самасвядомасці.

  • Аналіз і абагульненне сабраных матэрыялаў дазволілі зрабіць высновы аб тым, што нягледзячы на цяжкасці і асаблівасці ў станаўленні інтэлігенцыі, Беларусі, ў канцы ХІХ – пачатку ХХ ст. гэта была ўжо сфармаваная сацыяльная група насельніцтва, якая заявіла аб сабе ў грамадскім жыцці праз палітычныя арганізацыі, друк, навуковыя таварыствы. Яна аказала значны ўплыў на павышэнне адукацыйнага і культурнага ўзроўню народа, аб’ектыўна яе дзейнасць садзейнічала станаўленню беларускай культуры і нацыянальнай самасвядомасці.






База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка