Да апошняй жыццёвай сцяжынкі Буду я цябе, край мой, любіць




Дата канвертавання11.01.2017
Памер60.14 Kb.
Да апошняй жыццёвай сцяжынкі

Буду я цябе, край мой, любіць


У гэтых вершаваных радках, вынесеных у загаловак, заключаецца творчае і жыццёвае крэда іх аўтара - педагога, паэта і кампазітара Яніны Георгіеўны Жабко, з творчасцю якой добра знаёмы чытачы "Пралескі". Сёння Яніна Георгіеўна ўжо ветэран працы, знаходзіцца на заслужаным адпачынку, але не згасае крыніца яе творчага натхнення, і на свет нараджаюцца ўсё новыя і новыя творы, занатаваныя ў паэтычных радках і нотных аркушах.

Усё сваё працоўнае жыццё аддала яна педагагічнай працы, асноўная частка якой звязана з работай музычным кіраўніком у дашкольнай установе. На гэтай сціплай пасадзе можна працаваць ціха і незаўважна, карыстаючыся зацверджанымі праграмамі, метадычнымі распрацоўкамі і рэпертуарнымі зборнікамі, а можна настолькі моцна ёй аддацца, што ўся энергія душы і сэрца ператвараюцца ва ўласныя творчыя здабыткі. Такіх яркіх, апантаных творчасцю асоб няшмат, і менавіта да іх ліку адносіцца Я. Г. Жабко.

Музыка і паэзія жылі ў яе душы заўсёды, з самага маленства. Але нават ужо стаўшы педагогам, Яніна Георгіеўна яшчэ не ўсведамляла сябе як творца. I ўсё ж гэтыя дзве музы былі яе заўсёднымі спадарожніцамі, ахутваючы яе нябачнай аурай узнёслых пачуццяў. А з узнёсласці і пачынаецца творчасць. Ёй цесна было ў рамках стандартных праграм, цяжка было знайсці нешта новае ў старых рэпертуарных зборніках, і, рыхтуючы са сваімі выхаванцамі чарговы ранішнік ці свята, яна сама стварала вершы, сцэнарыі, песні, танцы, карагоды, не лічачы сябе пры гэтым ні паэтам, ні кампазітарам. Творчымі напрацоўкамі Яніны Георгіеўны карысталіся і многія яе калегі з іншых дашкольных устаноў, яны ўсё шырэй распаўсюджваліся і праз курсы павышэння кваліфікацыі музычных кіраўнікоў.

Асабліва рэпертуарны голад стаў адчувацца ў пачатку 90-х гадоў, калі ў рэспубліцы пачала фарміравацца нацыянальная адукацыйная сістэма, і ў прыватнасці, -- стварацца беларуская праграма выхавання дашкольнікаў "Пралеска". Зразумела, што ў той перыяд беларускамоўныя творы Я. Г. Жабко мелі надзвычайную каштоўнасць. Яніна Георгіеўна зусім не думала аб публікацыі сваіх твораў ў друку -- яны і так былі запатрабаваны калегамі. Да таго ж, яе празмерная сціпласць перашкаджала ёй звяртацца ў рэдакцыю. I толькі пасля настойлівых рэкамендацый спецыялістаў па дашкольнаму выхаванню яна адважылася нарэшце прынесці свае творы ў часопіс "Пралеска".

I так здарылася, што аўтару гэтых радкоў, на той час -- супрацоўніку гэтай рэдакцыі, выпала шчаслівая магчымасць пазнаёміцца і з самой Янінай Георгіеўнай, і з яе творамі. Адразу ўразілі яе надзвычайная інтэлігентнасць і нейкая няўлоўная вытанчанасць, якія стваралі толькі ёй адной уласцівы шарм, і разам з тым -- вельмі натуральная прастата і сціпласць. Сустрэцца з чалавекам такой незвычайнай гармоніі -- як знешняй, так і унутранай -- ужо вялікае шчасце. I я ўдзячна лёсу (галоўны рэдактар часопіса А. I. Сачанка накіраваў Яніну Георгіеўну менавіта да мяне), што гэта сустрэча адбылася і перарасла не толькі ў творчыя ўзаемаадносіны, але і ў шчырае сяброўства, што працягваецца і да гэтага часу.

На прыкладзе з жыцця самой Яніны Георгіеўны ўсё больш упэўніваешся, якім важным для гарманічнага развіцця чалавека з'яўляецца перыяд яго дзяцінства. Яна вырасла ў вельмі дасціпнай і шчаслівай сям'і, дзе ўзаемапавага і любоў паміж бацькамі стваралі цёплую і ўтульную сямейную атмасферу, якая жывіла дзяцей і фізічнай, і духоўнай сілай.

Яе бацька -- Георгій Сямёнавіч Шыёнак, заслужаны настаўнік БССР, 30 гадоў узначальваў Вяляціцкую СШ Барысаўскага раёна, куды быў накіраваны пасля заканчэння БДУ. Маці -- Леакадзія Баляславаўна, выпускніца польскага педвучылішча, таксама настаўнічала ў гэтай школе. Працэс выхавання ўласных дзяцей нязмушана і зусім натуральна перацякаў са школы ў сям'ю. Дзеці мелі шматлікія хатнія абавязкі, дапамагалі па гаспадарцы, а ў вольную хвіліну і асабліва па святах -- усёй сямьёй спявалі і музіцыравалі. У доме былі балалайка, гітара і акардэон, бацькі бралі ў рукі інструменты самі і прывучалі да іх дзяцей. Гэта -- адзін з вытокаў творчасці Яніны Георгіеўны, які яна гэтак жа нязмушана і натуральна перадала ўласным дзецям і ўнукам і якім так шчодра дзеліцца з усімі намі.

А другім вытокам яе творчасці з'яўляецца прырода -- тыя краявіды роднай зямлі, той неабсяжны прастор, якія заўсёды былі для яе невычэрпнай крыніцай натхнення. Нездарма ж паэт Анатоль Вярцінскі, які з'яўляецца рэцэнзентам усіх кніг Я. Г. Жабко, адзначае, што ёй, як і ўсім вялікім паэтам, уласцівы зварот да прыроды -- неперыўзыдзенага ўзору вечнай гармоніі і дасканаласці, дзе можна бясконца чэрпаць сілы для натхнення і знаходзіць самыя натуральныя вобразы:

Куточак зямлі, дзе бярозкі шумяць,

Дзе ясныя зоркі ў азёры глядзяць,

Дзе клёкат бусліны нам песняй гучыць -

-- Куточак зямлі, як цябе не любіць?!

3 таго часу, як Я. Г. Жабко пачала друкаваць свае творы ў "Пралесцы", а потым і ў іншых рэспубліканскіх выданнях, іх колькасць спачатку вымяралася дзесяткамі, потым сотнямі, а зараз ужо -- асобнымі кнігамі (не лічачы зборнікаў, дзе яна выступае як сааўтар). Многія з іх ў свой час былі рэкамендаваны ў новы песенны рэпертуар для дзяцей дашкольнага і малодшага школьнага ўзросту і ўжо даўно разышліся па ўсёй рэспубліцы.

I вось нарэшце адбылася падзея, якую чакалі педагогі-дашкольнікі, метадысты, але найперш -- музычныя кіраўнікі: у Нацыянальным цэнтры мастацкай творчасці дзяцей і юнацтва прайшоў творчы вечар Я. Г. Жабко, які стаў як бы своеасаблівым падвядзеннем вынікаў яе надзвычай плённай працы за апошняе дзесяцігоддзе. Зразумела, што на сцэне ўладарыла яе вялікасць Музыка, але ў праграме вечара былі прадстаўлены і іншыя жанры з багатай творчай скарбонкі Яніны Георгіеўны: інструментальная музыка, інсцэніроўкі, драматычныя абразкі, вершы.

Сярод самых маленькіх удзельнікаў праграмы, якія выконвалі творы Я. Г. Жабко, быў вядомы фальклорны ансамбль "Зорачка" Нацыянальнага цэнтра мастацкай творчасці дзяцей і моладзі пад кіраўніцтвам Алы Міхайлаўны Навіцкай. Маленькія артысты проста заварожвалі сваім непасрэдна-засяроджаным выглядам, асабліва калі іх ручкі завіхаліся над шматструннымі радамі маленькіх гусляў. Высокі ўзровень выканальніцкага майстэрства і развітую музычную культуру прадэманстравалі вучні 16-й гімназіі з эстэтычным ухілам г. Мінска, якіх падрыхтавалі настаўніца музыкі і спеваў Людміла Генадзьеўна Наумовіч і канцэртмайстар Людміла Александраўна Краско, якія, у сваю чаргу, таксама выступалі с сольнымі нумарамі і ў дуэце. Трэба адзначыць, што дырэктар гэтай гімназіі Алег Асадавіч Бадалаў заўсёды падтрымлівае падрбныя віды пазашкольнай работы сваіх вучняў, даючы ім магчымасць творча рэалізоўваць тыя ўменні і навыкі, якія яны атрымліваюць на ўроках і спецкурсах.

Удзел у канцэрце прымала і знакамітая Саша Салавейчык, якая у 2003 г. стала лаурэатам I прэміі міжнароднага дзіцячага фестывалю "Славянскі базар". 3 песнямі, разлічанымі на дарослых выканаўцаў, выступілі артысты дзіцячай філармоніі Зоя Станкевіч і Святлана Сілівон.

Функцыі музычнага кіраўніка і гукарэжысёра гэтай праграмы выконваў Аляксандр Генадзьевіч Жабко, які да таго ж узбагаціў яе сольнымі нумарамі, выклікаўшы захапленне ўсяе залы сваім вакальным майстэрствам. I тут нельга не адкрыць маленькай тайны, аб якой прысутныя ў зале таксама даведаліся не адразу: А. Г. Жабко, таксама як і настаўніца спеваў Л. Г. Наумовіч, -- дзеці Яніны Георгіеўны. Дзякуючы гэтай акалічнасці ўся атмасфера вечара была нязмушанай і натуральна-цёплай, але галоўнае, усе прысутныя ўвачавідкі ўпэўніліся, як у гэтай сям'і з пакалення ў пакаленне перадаюцца традыцыі -- музычныя, прафесіянальныя, духоўныя. Зазначым, што і ўнукі Яніны Георгіеўны ўжо таксама набываюць вышэйшую музычную адукацыю.

На гэтым вечары, зразумела, было шмат цёплых прамоў і віншаванняў у адрас Яніны Георгіеўны, а таксама мора кветак -- і ганаровыя госці, і сябры, і педагогі-дашкольнікі з вялікай удзячнасць і пашанай выказвалі ёй сваю прыхільнасць і захапленне. Сярод іх -- Ларыса Валянцінаўна Кузмічова, старшы метадыст па музычнаму выхаванню дашкольнікаў Рэспубліканскага навукова-метадычнага цэнтра; Нэлі Іванаўна Растаргуева -- метадыст аддзела методык па рабоце з адоранымі дзецьмі Мінскага гарадскога інстытута павышэння, кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў адукацыі; Алена Іванауна Рэмізоўская -- заслужаны работнік народнай адукацыі, аўтар праграмы "Сонейка" па музычнаму выхаванню дашкольнікаў. Ганаровым госцем ад Саюза пісьменнікаў быў лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Анатоль Вярцінскі. Творчую інтэлігенцыю прадстаўляла народная артыстка Беларусі Зінаіда Бандарэнка. I, зразумела, у ліку самых шаноўных гасцей быў галоўны рэдактар часопіса "Пралеска" Алесь Іванавіч Сачанка, які на працягу ўсіх гэтых гадоў праз сваё выданне рабіў творы Яніны Георгіеўны здабыткам усёй рэспублікі. Разам з ім на вечары прысутнічаў і супрацоўнік рэдакцыі Леанід Міхайлавіч Клышко -- не меншы прыхілтнік творчасці Яніны Георгіеўны, якому таксама ў свой час выпаў гонар пісаць пра яе і нават увасабляць яе вобраз у фотаздымках.



Вось такім чынам адзін творчы чалавек аб'яднаў вакол сябе цэлую плеяду прыхільнікаў і паслядоўнікаў, узбагаціўшы ўсіх і духоўна, і творча, і інтэлектуальна. Як бачым, само жыццё ў чарговы раз пацвердзіла правільнасць старажытнага выслоўя: напісанае застаецца.

Зоя ЛЫСЕНКА


База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка