У вершах Барадуліна шматстайна і напорыста гучыць тэма Радзімы, асэнсавання свайго роду, прыналежнасці да роднай зямлі




Дата канвертавання19.11.2017
Памер499 b.











У вершах Барадуліна шматстайна і напорыста гучыць тэма Радзімы, асэнсавання свайго роду, прыналежнасці да роднай зямлі.

  • У вершах Барадуліна шматстайна і напорыста гучыць тэма Радзімы, асэнсавання свайго роду, прыналежнасці да роднай зямлі.

  • Ад бацькі свайго

  • ў радню

  • Я атрымаў

  • з дзяцінства

  • Шырокую даланю –

  • Тапарышча

  • любое сцісну!

  • Плённа развіваецца інтымная лірыка, даючы прастор чалавечай пяшчоце, багаццю пачуццяў, асабістасці. Паэт пераканаўча паказвае, што пачуццё кахання дапамагае чалавеку глыбей і паўней адчуваць свет, прыгажосць яго аб’ектыўнай рэальнасці.



Вялікую ролю ў творчасці адыгрывае сацыяльны аспект. Асоба, яе ўнутраны свет і свядомасць – вось што кранае паэта. Яго цікавяць духоўныя патэнцыі чалавека, права на індывідуальнасць, самастойнасць выбару і рашэнняў.

  • Вялікую ролю ў творчасці адыгрывае сацыяльны аспект. Асоба, яе ўнутраны свет і свядомасць – вось што кранае паэта. Яго цікавяць духоўныя патэнцыі чалавека, права на індывідуальнасць, самастойнасць выбару і рашэнняў.

  • Жыццёвы і ідэйны мастацкі вопыт паэта адлюстраваўся ў “Баладзе Брэсцкай крэпасці” (адзначана прэміяй Ленінскага камсамола Беларусі). Гэта паэма, якая асэнсоўвае подзвіг абаронцаў Брэсцкай цытадэліз вышыні сучаснасці. Паэт ідзе ў гісторыю, яму дапамагае багатае асацыятыўнае мысленне. Здаецца, што яму ўсё падуладна. “Дзён сівое прадзіва ніткаю суроваю на сцяжыну прадзеда памяць выкіроўвае”.

    • Словатворчасць – асобная тэма ў дачыненні да яго паэзіі.Нават наватворы гучаць у Барадуліна зусім па-народнаму і добра ажыўляюць мову. Думаецца, што намаганні паэта ў галіне моватворчасці плённыя, яны супадаюць з агульным рэчышчам духоўнай дзейнасці народа як моватворцы.


Не хваліся сеўшы, а хваліся з’еўшы.

  • Не хваліся сеўшы, а хваліся з’еўшы.

  • Лёг не еўшы, устаў не спаўшы.

  • Як увойдуць злыдні на тры дні, дык і за сем год не выганіш.

  • Карову б'ець зык, а бабу бабскі язык.

  • Хлябай, не дбай, хоць жыдка, ды многа.

  • Людскі рот - не гарод, не паставіш плот.

  • Не будзь ні войтам, ні сватам, не будзеш чалавекам праклятым.

  • Аддай рукамі, а хадзі нагамі.

  • Чужога дзіцёнка хоць маслам маслі, а ён дзёгцем усё роўна смярдзіць.



Ён тэмпераментна дорыць жыццё слову, таму, што падуладна толькі таленту. Ад “сонца” ў крыві, ад улюбёнасці ў родную зямлю і родную мову, ад яснага ўсведамлення свайго дачынення да натуры, стыхіі, быцця. Ён не ўмее не жыць вершам, не ўбачыць паэтычны вобраз у любым выяўленні сутнага. Лёс Барадуліна , як і лёс кожнага паэта, абумоўлены сацыяльнымі карэннямі, часам, яго асабістай біяграфіяй. Тым часам, у якім жыве паэт, і тым, што існуе ў гістарычнай памяці народа. І яшчэ ў тым трэцім вымярэнні, у прасторы і часе душы, дзе адыходзіць на другі план падзейнае, фактаграфічнае, а ўзбуйняецца ў паэтычным усведамленні спрадвечнае.

  • Ён тэмпераментна дорыць жыццё слову, таму, што падуладна толькі таленту. Ад “сонца” ў крыві, ад улюбёнасці ў родную зямлю і родную мову, ад яснага ўсведамлення свайго дачынення да натуры, стыхіі, быцця. Ён не ўмее не жыць вершам, не ўбачыць паэтычны вобраз у любым выяўленні сутнага. Лёс Барадуліна , як і лёс кожнага паэта, абумоўлены сацыяльнымі карэннямі, часам, яго асабістай біяграфіяй. Тым часам, у якім жыве паэт, і тым, што існуе ў гістарычнай памяці народа. І яшчэ ў тым трэцім вымярэнні, у прасторы і часе душы, дзе адыходзіць на другі план падзейнае, фактаграфічнае, а ўзбуйняецца ў паэтычным усведамленні спрадвечнае.






База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка