Установа адукацыі федэрацыі прафсаюзаў беларусі




Дата канвертавання24.11.2017
Памер66.11 Kb.


УСТАНОВА АДУКАЦЫІ

ФЕДЭРАЦЫІ ПРАФСАЮЗАЎ БЕЛАРУСІ

«МІЖНАРОДНЫ ІНСТЫТУТ ПРАЦОЎНЫХ І САЦЫЯЛЬНЫХ

АДНОСІН»

Індывідуальны залік

КАНСТЫТУЦЫЙНАЕ ПРАВА, АДМІНІСТРАЦЫЙНАЕ ПРАВА


ПАНЯЦЦЕ ДЗЯРЖАЎНАГА КІРАВАННЯ
ГЛАДКАЯ КАЦЯРЫНА МIКАЛАЕЎНА, 2 курс, дзеннае адзяленне

8029 5785212

МIНСК, 2009

ПАНЯЦЦЕ ДЗЯРЖАЎНАГА КІРАВАННЯ

Дзяржаўнае кіраванне з'яўляецца сферай адміністрацыйнага права. Адміністрацыйнае права і дзяржаўнае кіраванне - цесна звязаныя паміж сабой з'явы. Адміністрацыйнае права рэгулюе кіраўнічую дзейнасць, вызначае прынцыпы кіравання і яго функцыі. Такім чынам, можна казаць аб тым, што адміністрацыйнае права вызначае змест кіравання.

Дзяржаўнае кіраванне – асобны выгляд дзяржаўнай дзейнасці, прызначаны для выканання законаў, актаў Прэзідэнта, іншых прававых актаў шляхам распарады, арганізацыйнай працы, ажыццяўленні матэрыяльна-тэхнічных дзеянняў з мэтай уздзеяння кіраўнікоў на кіраваных, дзеля таго каб накіраваць іх па жаданым для кіраўнікоў, грамадства, дзяржавы і саміх кіраваных шляху.

Дзяржаўнае кіраванне валодае наступнымі характэрнымі рысамі:

1. Дзяржаўнае кіраванне - пэўны выгляд дзейнасці па ажыццяўленні адзінай дзяржаўнай улады, якi мае функцыянальную і кампетэнтную спецыфіку, якая адрознівае яго ад іншых выглядаў (формаў) рэалізацыі дзяржаўнай улады.

2. Дзяржаўнае кіраванне мае агульнадзяржаўны характар, гэта значыць ахапляе ўсе важныя для дзяржавы стораны жыцця грамадства. Аб'ектам дзяржаўнага кіравання з'яўляецца грамадства ў цэлым.

3. Дзяржаўнае кіраванне ўяўляе сабой першым чынам дзейнасць выканаўча-распарадчага характару. Асноўным яе кірункам з'яўляецца выкананне, гэта значыць правядзенне ў жыццё законаў і іншых нарматыўных прававых актаў.

4. Дзяржаўнае кіраванне носіць дзяржаўна-уладны характар. Суб'екты дзяржаўнага кіравання выканаўчай дзейнасці надзеляны дзяржаўна-уладнымі паўнамоцтвамі і выступаюць ад імя дзяржавы.

5. Дзяржаўнае кіраванне мае непасрэдны, дзейны характар, гэта значыць падчас ажыццяўленняў кіраўнічай, выканаўчай дзейнасці паўсядзённа рэалізуюцца функцыі дзяржавы ў міжгаліновых (фінансы, падаткі, статыстыка і інш.), сацыяльна-палітычных (абарона, дзяржаўная бяспека, замежныя сувязі і інш.), сацыяльна-культурных (адукацыя, навука, ахова здароўя, культура і інш.) сферах, у гаспадарчай дзейнасці (прамысловасць, транспарт, сувязь, гандаль і інш.).

6. Дзяржаўнае кіраванне - актыўная і мэтанакіраваная падзаконная дзейнасць,якая ажыццяўляецца на аснове і ў выкананне законаў, у дачыненні да найважных сфер жыцця грамадства і ў парадку агульнага і аператыўнага кіраўніцтва.

7. Характэрнай рысай дзяржаўнага кіравання з'яўляецца разнастайнасць арганізацыйных формаў яго функцыянавання. Высокі ўзровень арганізацыйных формаў кіравання забяспечвае рашэнне задач складанай і тонкай сеткі новых арганізацыйных адносін, якія ўзнікаюць у сувязі з развіццём рынкавых адносін, што ўзнікаюць у сувязі з развіццём рынкавых адносін у грамадстве.

8. Дзяржаўнае кіраванне - прэрагатыва адмысловых суб'ектаў, якiя ўяўляюць сабой выканаўча-распарадчыя органы дзяржаўнай улады або органы дзяржаўнага кіравання.

9. Дзяржаўнае кіраванне з'яўляецца выканаўчай дзейнасцю ў адносiнах да дзейнасці, якую ажыццяўляюць органы дзяржаўнай улады - Саветамі дэпутатаў.

Для дзяржаўнага кіравання з'яўляюцца характэрнымi таксама і некаторыя іншыя спецыфічныя рысы, напрыклад, такія як: вертыкальнасць (іерархічнасць) сістэмы выканаўча-распарадчых органаў; рэалізацыя прыналежных гэтым суб'ектам юрыдычна ўладных паўнамоцтваў у адміністрацыйным, гэта значыць несудовым парадку; прадугледжаная дзеючым заканадаўствам магчымасць адміністрацыйнай праватворчасці (спалучэнне праваўжывання з праваўстанаўленнем). У сувязі з гэтым паказаная дзейнасць у літаратуры завецца выканаўча-распарадчай.

Нягледзячы на агульнасць прыкмет, дзяржаўнага кіравання не аднастайна, бо ажыццяўляецца на розных узроўнях, на якіх не аднолькавы тэрытарыяльны маштаб, вырашаюцца рознай значнасці пытанні і гэтак далей. У сувязі з гэтым у дзяржаўным кіраванні можна вылучыць:

1.агульнае (уласна) дзяржаўнае кіраванне;

2.адмысловае дзяржаўнае кіраванне, унутранае (галіновае), знешняе функцыянальнае (надведамаснае) дзяржаўнае кіраванне;

3.унутранаарганiзацыйнае дзяржаўнае кіраванне;

4.мясцовае кіраванне;

5.мясцовае самакіраванне;

6.дзяржаўнае гаспадарчае кіраванне.

Усе яны з'яўляюцца разнавіднасцямі дзяржаўнага кіравання. Разгледзім падрабязней некаторыя з іх.

Агульнае (уласна) дзяржаўнае кіраванне вызывае асацыяцыю з нацыянальным суверэнітэтам, суверэннасцю, увасабленнем дзяржаўнасці. Такое кіраванне ажыццяўляе Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь, які мае права прымаць кіраўнічыя прававыя акты найболей высокага рангу, а таксама здзяйсняць іншыя выгляды кіраўнічых дзеянняў, Савет Міністраў Рэспублікі Беларусь. Акрамя таго, агульнае дзяржаўнае кіраванне мае знешнi характар, яно накіравана на рашэнне агульнадзяржаўных задач, найболей важных пытанняў рэспубліканскага значэння, пытанняў, якія не могуць быць вырашаны падчас ажыццяўлення іншых выглядаў кіравання. Спецыяльнае дзяржаўнае кіраванне (унутрана-галіновае, знешне-функцыянальнае, падведамаснае) ажыццяўляецца ўнутры сваёй сістэмы, органамі ў адносiнах да ніжэйстаячых падпарадкаваных і падведамных арганізацый. Да яго ставяцца так званае галіновае, унутрысістэмнае кіраванне (кіраванне прамысловасцю, адукацыяй, аховай здароўя, культурай, сельскай гаспадаркай, гандлем і гэтак далей).

Унутранае, галіновае кіраванне мае месца ў сістэмах узначаленых рэспубліканскімі органамі дзяржаўнага кіравання, уключаючы Камітэт дзяржаўнай бяспекі, транспарт і камунікацыі, у сістэме падаткаў і збораў, фінансаў і гэтак далей, гэта значыць у сістэмах, не ўваходных у паняцце галіновых. Таму кіраванне, якое разглядаецца, ажыццяўляецца ва ўсіх сістэмах, узначаленых міністэрствамі, дзяржаўнымі камітэтамі, адміністрацыямі дзяржаўных арганізацый, падпарадкаваных Савету Міністраў, іншых дзяржаўных сістэмах тыпу Нацыянальнага банка, Камітэта дзяржаўнага кантролю, Рэспубліканскага цэнтра па аздараўленні і санаторна-курортнаму лячэнню насельніцтва. Галоўнымі кірункамі гэтага кіравання з'яўляюцца вызначаныя дзяржаўныя вобласці (сферы), прадпрыемствы, установы, арганізацыі, органы, якiя стаяць нiжэй.

Дзяржаўнае кіраванне ажыццяўляецца і на мясцовым узроўні выканаўчым апаратам (органамі) розных міністэрстваў, дзяржаўных камітэтаў, гэта значыць рэспубліканскіх органаў, змешчаных на месцах: у абласцях, раёнах, гарадах. Імі могуць быць і органы межтэрытарыяльнага значэння. Відавочна іерархічная падпарадкаванасць і поўная залежнасць органаў на месцах ад цэнтра.

Знешняе, функцыянальнае (надведамаснае) кіраванне з'яўляецца профільным, спецыяльным. Гэтае пазагалiновае кіраванне ў адносiнах да непадпарадкаваных арганізацый (незалежна ад формаў уласнасці). Падчас яго ажыццяўлення забяспечваецца аднолькавы падыход пры рашэнні пытанняў, якiя маюць значэнне, напрыклад, у сферы фінансаў, крэдыту, падаткаў і збораў, мытнай справы, сацыяльнай абароны, санітарна-эпідэмічнага дабрабыту насельніцтва, бяспекі дарожнага руху і інш., змест якога складае адна або некалькі (вельмі абмежаваная колькасць) функцый. Асноўны з іх з'яўляецца кантроль. Не выключаецца ажыццяўленне кіравання, якое разглядаецца, унутранаструктурнымi падпадзяленнямі асобных рэспубліканскіх органаў і іх органаў на месцах.

Унутранаарганiзацыйнае кіраванне прызвана забяспечваць цэласнасць, адзінства асобных арганізацый, умовы для паспяховага ажыццяўлення агульнага дзяржаўнага кіравання або іншых вiдаў дзяржаўнага кіравання, а таксама заканадаўчай, судовай дзейнасці і пракурорскага нагляду. Яно важна для любога вiда дзяржаўнага кіравання і ў той жа час мае як бы дапаможнае, не асноўнае значэнне. Спецыфіка ўнутранага кіравання складаецца ў наладжванні, арганізацыі працы адміністрацыі ўстановы, прадпрыемства, суда, пракуратуры. Такім чынам, унутранаарганiзацыйнае кіраванне - гэта вiд дзяржаўнага кіравання, якое выяўляецца ўнутры дзяржаўнага органа (установы), рэалізуецца ў мэтах надання яму ўнутранага адзінства, цэласнасці, арганізаванасці і здольнасці эфектыўна ажыццяўляць кіраванне або іншы вiд дзяржаўнай дзейнасці.

Такім чынам, можна зрабіць выснову, што дзяржаўнае кіраванне з'яўляецца асобным вiдам дзяржаўнай дзейнасці нароўні з заканадаўчай, судовай дзейнасцю, пракурорскім наглядам. Дзяржаўнае кіраванне ажыццяўляецца дзяржаўнымі органамі і, у першую чаргу, - органамі дзяржаўнага кіравання (выканаўчай улады) і, нягледзячы на агульнасць прыкмет дзяржаўнага кіравання, яно не аднастайна, бо ажыццяўляецца на розных узроўнях, на якіх не аднолькавы тэрытарыяльны маштаб, вырашаюцца рознай значнасці пытанні і гетак далей.

Спіс выкарыстанай лiтаратуры:

1. Гаўрыленка, Д.А. Адміністрацыйнае права: Вучэб. дапаможнік / Д.А. Гаўрыленка, З.Д. Гаўрыленка; пад рэд. Д.А. Гаўрыленка. - Мн.: Амалфея, 2002.

2. Крамнік, А.Н. Адміністрацыйнае права Рэспублікі Беларусь. Частка I. Кіраўнічае права / А.Н. Крамнік. - Мн.: Тэсей, 2008.



3. Парашчэнка, У.Н. Гаспадарчае права. Частка I / У.Н. Парашчэнка.- Мн.: Амалфея, 1997.



База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка