Васіль Быкаў (1924 2003)




Дата канвертавання14.02.2017
Памер445 b.


Васіль Быкаў (1924 - 2003)

Жыццё як творчасць: без кампрамісаў

Будуць часам ідалы раструшчаны,

Свет разумны стоміцца ад крыкаў.

Васільком у жыце Беларушчыны

Назаўсёды застанецца Быкаў! Рыгор Барадулін

ЗВЕСТКІ З БІЯГРАФІІ ВАСІЛЯ БЫКАВА
  • 19 чэрвеня 1924 г. – нарадзіўся ў вёсцы Бычкі на Ушаччыне (Віцебская вобласць) у сялянскай сям’і (бацька – Уладзімір Фёдаравіч, маці – Ганна Рыгораўна). Вельмі любіў маляваць.

  • З дзяцінства захапляўся прозай Міхася Лынькова, Янкі Маўра, паэзіяй Янкі Купалы і асабліва творчасцю Якуба Коласа, цікавіўся творамі замежных класікаў: Ж. Верна, Дж. Лондана, В. Скота, Т. Драйзера, Э. Хемінгуэя і інш.

  • Вучыўся ў Бяляеўскай пачатковай школе, затым – у Кубліцкай сярэдняй, дзе скончыў восем класаў.



  • 1939 – 1940 гады – вучыўся на скульптурным аддзяленні Віцебскага мастацкага вучылішча, якое вымушаны быў пакінуць з-за адмены стыпендыі.

  • 1941 г. – экстэрнам здаў экзамены за 10 клас, вучыўся ў школе ФЗН у Віцебску, пасля чаго паехаў на Украіну паступаць у індустрыяльны інстытут. Там яго і застала Вялікая Айчынная вайна.

  • Лета 1942 г. – прызваны ў армію і накіраваны на вучобу ў Саратаўскае пяхотнае вучылішча.



  • 1943 г. – адправіўся на фронт, ваяваў на 2-м і 3-м Украінскіх франтах. У час Кіраваградскай аперацыі быў паранены. Да бацькоў пайшла пахаронка, у якой было сказана, што камандзір узвода 339-га стралковага палка Быкаў Васіль Уладзіміравіч забіты 10 студзеня 1944 года.

“У мяне быў шынель, у якім я закончыў вайну, увесь прапалены, у некалькіх месцах прастрэлены, прабіты асколкамі. Па сутнасці, гэта чысцейшая выпадковасць, што тыя кулі і асколкі мяне не кранулі…”





  • У 1949 г. зноў прызваны ў армію, служыць на ўсходзе.

  • 1955 г. – звольніўся ў запас са званнем маёра, два з лішнім дзесяцігоддзі жыў у Гродна. Спачатку працаваў у “Гродзенскай праўдзе”, потым быў сакратаром абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі.

  • У 1978 г. пераехаў у Мінск на сталае жыхарства.

  • На працягу 1990 – 1993 гг. з’яўляўся прэзідэнтам Аб’яднання беларусаў свету “Бацькаўшчына”.





У вёсцы Заброддзе ў гасцях у мастака Цiтовiча. Валя Цiтовiч, Георгi Паплаўскi, Васiль Быкаў.



В. Быкаў, У. Караткевiч, М. Аўрамчык. 1973.



  • З канца 1997 г. жыў за мяжой – спачатку ў Фінляндыі, затым у Германіі. З 2002 г. пераехаў у Чэхію. Толькі за месяц да смерці, спакутаваны цяжкай хваробай і смуткам па роднай зямлі, вярнуўся на Радзіму.

“Свабода – найбольшая маральна-фізічная каштоўнасць, дадзеная кожнай жывой істоце фактам яе нараджэння. (…) Каб у поўнай меры спазнаць і адчуць яе неабходнасць, яму (чалавеку) наканавана прайсці праз хітрасплецены лабірынт жыцця, а то і застацца ў адным з яго тупікоў.”

В. Быкаў “Доўгая дарога дадому”

 У Пражскай кватэры. Васiль Быкаў, Сяргей Навумчык, Iвонка Сурвiлла. 24.III.2003

Творчыя здабыткі В. Быкава

  • 1947 г. – першы друкаваны твор з’явіўся ў часопісе “Вожык” (апавяданне “Дапякло”).

  • У 1949 г. у газеце “Гроденская праўда”, дзе працаваў журналістам, былі надрукаваны апавяданні на рускай мове “У той дзень”, “У першым баі”. Сам Васіль Уладзіміравіч адлічвае свае творчыя набыткі з апавяданняў “Смерць чалавека” і “Абознік”.

  • Вядомасць прынесла аповесць “Трэцяя ракета” (1962). У 1960-х публікуе аповесці “Альпійская балада”, “Мёртвым не баліць”, у 1970-я – “Сотнікаў”, “Абеліск”, “Дажыць да світання”, “Пайсці і не вярнуцца”.



  • Зборнікі “Ход канём” (1960), “Жураўліны крык” (1960), аповесці “Здрада” (1961), “Мёртвым не баліць” (1965), “Круглянскі мост” (1968), “Сотнікаў” (1970), “Абеліск” (1971), “Знак бяды” (1982), “Аблава” (1986), раман “Кар’ер” (1986), цыкл расказаў “Пахаджане” (1999), кніга ўспамінаў “Доўгая дарога дадому” (2002) і інш.

  • ТЭМЫ ТВОРАЎ: рэпрэсіі 30-х гадоў, гвалтоўная калектывізацыя, барацьба беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны; у творах апошніх гадоў – агульначалавечыя праблемы: жыцця і смерці, здрады і сумлення, свабоды асобы, веры ў Чалавека.



ЭКРАНІЗАЦЫІ І ПАСТАНОЎКІ

  • Фільмы: “Трэцяя ракета”, “Альпійская балада”, “Ваўчыная зграя”, “Абеліск”, “Знак бяды”, “На чорных лядах” і інш.

  • Музычныя творы: балет “Альпійская балада” (1967, музыка Яўгена Глебава), опера “Сцяжынай жыцця” (1980, музыка Генрыха Вагнера, паводле “Ваўчынай зграі”)



ДЗЯРЖАЎНЫЯ ЎЗНАГАРОДЫ І ГАНАРОВЫЯ ЗВАННІ
































База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка