8 февраля 100 год




Дата канвертавання25.11.2017
Памер27.24 Kb.

8 февраля

100 год з дня нараджэння

Таўлая Валянціна Паўлавіча

(1914, Баранавічы - 1947), паэта




Нарадзіўся 8 лютага 1914 года ў горадзе Баранавічах у сям'і чыгуначніка. Дзяцінства прайшло ў вёсцы Рудаўка на Слонімшчыне. У 1927 г. паступіў у Віленскую беларускую гімназію, а ў 1929 г. быў выключаны за ўдзел у вучнёўскай забастоўцы. Летам 1929 г. арыштаваны польскімі ўладамі, а восенню 1930 г. асуджаны на 2 гады зняволення. У кастрычніку 1930 г. камуністычнае падполле накіравала яго ў БССР.

Працаваў у Рэчыцы інструктарам райкама камсамола, у газеце «Звязда», вучыўся ў Беларускім дзяржаўным універсітэце. У канцы 1932 г. прыняты ў сябры Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі і адкліканы ЦК КПЗБ на падпольную працу ў Заходнюю Беларусь. Сябра цэнтральнай рэдакцыі КПЗБ (Варшава), супрацоўнік легальнага органа КПЗБ «Беларуская газета» (Вільня), прадстаўнік ЦК КПЗБ у Цэнтры нацыянальна-вызваленчага руху Заходняй Беларусі. Адзін з арганізатараў Літаратурнага фронту сялянска-рабочых пісьменнікаў (1933). У 1934 г. зноў арыштаваны і асуджаны да 8 гадоў турмы. У верасні 1939 г. вызвалены з гарадзенскай турмы Чырвонай Арміяй. Працаваў у лідскай раённай газеце «Уперад» (1939-1941). У гады Вялікай Айчыннай вайны быў сувязным партызанскага атрада імя Р.І.Катоўскага брыгады імя Ф.Э.Дзяржынскага Баранавіцкага злучэння (1942-1944), разведчыкам, кіраўніком наваградскай агентурнай сеткі спецгрупы «Буравеснік» (студзень — ліпень 1944). У 1944-1945 гг. працаваў адказным сакратаром наваградскай раённай газеты «Звязда», у 1945-1947 гг. — старшы навуковы супрацоўнік і намеснік дырэктара Літаратурнага музея Янкі Купалы.

Друкавацца пачаў у 1928 г. (газета «Сіла працы», Вільня). Аўтар паэмы «Непераможная» (выдадзена на шапірографе, Вільня, 1928), зборнікаў паэзіі «Выбранае» (1947), Выбраныя творы (1951, 1958), «Вершы і паэмы» (1955, 1979), «Творы» (1961), «Выбраныя вершы і паэмы» (1967), «Пілую вершам краты» (выбранае, 1984).

Пісаў літаратурна-крытычныя (пра творчасць Я.Купалы, П.Пестрака, Я.Брыля) і публіцыстычныя артыкулы. Перакладаў на беларускую мову творы А.Міцкевіча, І.Крылова і інш.

Сябра СП СССР з 1941 г.
Гэта ўсё — знаёмыя шляхі.

Аглянешся — затанулі ўдалеч.

На адных — палын расце глухі,

На другія — зоры ападаюць.
Пры юнацтве, што здалёк звініць,

І арлы садзіліся ахвоча,

Часам — каб да лёту заманіць,

Часам — каб выдзёўбваць вочы.
Але мы, улюбіўшыся насмерць

У шляхі, пракладзеныя ў заўтра,

Навучылі песню разумець,

Што ў змаганні і загінуць варта.
Вокам на шляхі куды ні кінь, —

Тлеюць косці звестуноў прадвесня

І ляжаць жалобныя вянкі

Анямелых з болю верных песень.
Не даклічацца ніякая вясна, —

Голас расплывецца ў чыстым полі,

Не збудзіўшы стомленага сна

Змагароў, загінуўшых за волю.
Але хай высокі маладняк

Боль магіл кране карэннем шчырым, —

І насустрач заўтрашняга дня

Нашы песні зазвіняць з-пад жвіру.


База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка