Адам Міцкевіч да нёмана




Дата канвертавання27.05.2018
Памер6.38 Kb.
Адам Міцкевіч
ДА НЁМАНА
Рака маленства, дзе ты, Нёман мой,

Чые струмені браў калісьці я ў далоні?

Тут юнаком праз даль - што мне віры і тоні! -

Я ўслед за марай плыў тваёю сінізной.


Лаура часта тут, над гладдзю люстраной,

Любіла косы заплятаць, уквечваць скроні.

Яе адбітак любы сцішана ў сутонні

Я колькі раз муціў гарачаю слязой.


Мая рака, мой родны Нёман! Дзе твая

З дзіцячых год так сэрцу любая бруя?

Дзе шчасця слодыч, дзе вы, дзе, надзеі, крозы?

Дзе маладосці бурнай выклік нецвярозы?

Дзе ты, мая Лаура, дзе сяброў сям'я?..

Усё прайшло... Чаму ж мае не пройдуць слёзы?!









База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка