Археаіхтыялогія галіна археазаалогіі. якая вывучае рэшткі рыб




Дата канвертавання14.02.2017
Памер445 b.


АРХЕАЛОГІЯ


  • Археалогія (ад грэчаскага αρχαιος — старажытны + λογος — слова, вучэнне) — навука, што вывучае гісторыю грамадства па матэрыяльных парэштках жыцця і дзейнасці людзей — рэчавых (археалагічных) помніках.



  • Археабатаніка – навука, якая вывучае рэшткі расліннага паходжання з раскопак помнікаў археалогіі: абпаленае збожжа. адбіткі раслін на кераміцы, матэрыялы, атрыманыя ў выніку флатацыі культурнага пласта.



  • Археазаалогія — навуковая галіна, якая вывучае фауністычныя рэшткі з археалагічных помнікаў.

  • Археаіхтыялогія — галіна археазаалогіі. якая вывучае рэшткі рыб.



  • Стаянка, паселішча – тып помніка археалогіі. Месца каротка- ці доўгачасовага жыцця людзей першабытнага часу, звычайна без дадатковых абарончых умацаванняў



  • Гарадзішча -- тып помніка археалогіі, рэшткі колішняга ўмацаванага паселішча. Звычайна ўзвышаюцца над навакольнай мясцовасцю і захаваліся ў выглядзе валоў і рвоў. Адносяцца да першабытных часоў (бронзавы, жалезны век) і Сярэдніх вякоў. Назва ўжывалася яшчэ ў сярэднявечных летапісах



  • Курган — разнавіднасць пахавальных помнікаў, характарызуюцца, як правіла, утварэннем землянога насыпу над пахавальнай ямай.



  • Раскопкі археалагічныя – метад навукова-даследчай дзейнасці спецыялістаў па вывучэнні археалагічных помнікаў пры дапамозе раскопвання культурнага пласта ў адпаведнасці з прынятай методыкай.



  • Раскоп археалагічны – адзін з асноўных тэрмінаў у археалогіі. Закладваецца на плошчы вядомых помнікаў археалогіі ў залежнасці ад іх спецыфікі. Прамакутны, квадратны, арыентаваны па баках свету. Разбіваецца на квадраты для дакладнай фіксацыі культурнага пласта і артэфактаў.





  • Падвеска — упрыгожанне, якое падвешвалася на ланцужку або вяроўцы. Часцей за ўсё насілася на шыі, але часам і на поясе, галаўным уборы ці вопратцы.



  • Каменная сякера – традыцыйная ўніверсальная прылада працы для апрацоўкі дрэва, а таксама зброя. Выраблялася з крэменя, розных парод каменя. Вядома з палеаліту. Выконвала і рытуальныя функцыі.



  • Лунніца -- металічнае ўпрыгожанне (завушніцы, падвескі) у выглядзе паўмесяца.



  • Бранзалет – звычайна круглая металічная, шкляная, керамічная, касцяная, драўляная, бурштынавая, каменная, цяпер і пластмасавая рэч для ўпрыгожвання рук (у некаторых геаграфічных мясцінах і ног).



  • Скроневыя колцы – упрыгожанні, якія насіліся на скронях.



  • Скарб — знаходкі манет, плацежных зліткаў і разнастайных рэчаў (вырабаў), ухаваных у зямлі ці іншых месцах, уладальнік якіх у пераважнай большасці невядомы.



  • Археалагічны музей (напрыклад, “Бярэсце”) – месца захавання і экспанавання археалагічных артэфактаў, прадметаў матэрыяльнай і духоўнай культуры, папулярызацыі гісторыі і жыццядзейнасці нашых продкаў.



  • Археалагічны турызм – від турызму, звязаны з археалагічнымі помнікамі, археалагічнымі экспедыцыямі

  • Выратавальная (ахоўная) археалогія – новы напрамак у навукова-даследчай дзейнасці археолагаў.

  • “Чорныя капальнікі”



Археалагічныя даследаванні ў Рэспубліцы Беларусь вядуць:

  • Інстытут гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі;

  • вышэйшыя навучальныя ўстановы (пераважна тыя, якія маюць гістарычныя факультэты і спецыяльнасці, у асноўным універсітэты);

  • гістарычныя, гісторыка-краязнаўчыя музеі (пераважна нацыянальнага і абласнога ўзроўняў).

  • Дазвол (Адкрыты ліст) на правядзенне археалагічных даследаванняў выдае Інстытут гісторыі НАН Беларусі.



Пачынальнікі гістарыяграфіі беларускай археалогіі

  • Гістарыяграфія беларускай археалогіі ўзнікла намаганнямі Канстанціна і Яўстафія Тышкевічаў у сярэдзіне 19 ст., практычна адначасова з узнікненнем самой гэтай галіны ведаў.



  • К. Тышкевіч у сваіх працах не толькі сістэматычна асвятляў тагачасныя даследаванні археолагаў і краязнаўцаў, але і ўпершыню паспрабаваў ахарактарызаваць іх погляды на старажытную гісторыю, разгледзець ідэі і гіпотэзы сваіх папярэднікаў, увёў у навуковы ўжытак раней невядомыя імёны даследчыкаў.



Вядомыя беларускія археолагі

  • К.М. Палікарповіч, А.Р. Мітрафанаў, У.Ф. Ісаенка, М.М. Чарняўскі, Л.Д. Побаль, П.Ф. Лысенка, Г.В. Штыхаў, А.Г. Калечыц, Э.М. Загарульскі, М.М. Крывальцэвіч, В.Г. Белявец, В.І. Кошман, А.А. Башкоў, І.А. Марзалюк.



Дзякуй!




База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка