Джэймс Дуглас Морысан/ James Douglas Morrison 1943 – 1971




Дата канвертавання16.03.2017
Памер30.51 Kb.



Джэймс Дуглас Морысан/ James Douglas Morrison (1943 – 1971) – Амерыканскі паэт, эсэіст, аўтар песняў, вакаліст гурта The Doors. Як музыкант вядомы пад імем Джым Морысан (Jim Morrison).

Голас Змея

Вершы
***

(The Voice of the Serpent…)


Голас Змея

сухое сыканне часу і пáры і

залатых аркушаў

старых кніг у зруйнаваных Храмах

Парахнеюць бачыны – бачыш?
Я не патурбую

Я не сыду


Хадзем, сказаў ён лагодна
стары з’явіўся

і стомлена танчыць

між раскіданых мёртвых

ціха яны варушацца


***


(An angel runs…)
Анёл бяжыць

Скрозь імгненне святла

Скрозь пакой

Здань апярэджвае нас

Цень пераследуе нас

І штораз як спыняемся

Мы падаем

***


(The Wolf…)
Воўк

што жыве пад скалой

запрасіў мяне

выпіць яго сцюдзёнай

Вады.

Не плюхацца ды купацца



а пакінуць сонца і

зведаць мёртвую пустку

ноч і халодных людзей

што гуляюць там.


***


(Fence my sacred fire…)
Абгарадзі мой зніч.

Я хачу. Быць простым, чорным і чыстым

Цьмяным нічым

Хачу


Мора – зялёнае

Дым


Як дзіцячы сон

як калядная мара

бяспроспы.

***


(Buildings gilded no interruption…)
Будынкі залацеюць спакваля.
Гмахі навокал.

Наш дом быў застылай астралогіяй

Маленькія флейты здабылі сабе

шпачыны світанак

Ды ў вусці ракі

пасткі спынілі нашу вячэру.

Ён вярнуўся дахаты з кайстрамі

мяса і мехам мукі і

хлеб падымаўся і

сям’я красавала.




Скрыжаванне

(The crossroads)


Сустрэўшы цябе ля бацькоўскае брамы

Мы скажам табе што рабіць

Што трэба рабіць

каб выжыць


Пакінь прагнілыя бацькавы

гарады


Пакінь атрутныя калодзежы

і крывавыя вуліцы

А цяпер уваходзь у добры лес

***


(The Endless quest a vigil...)
Бясконцы пошук – чуйнаванне

вартавых вежаў і фортаў,

што супраць мора і часу.

Яны перамогуць? Магчыма.


Яны ўсё стаяць, і ў іх

ціхіх пакоях блукаюць

душы памерлых,

якія пільнуюць жывых.


Хутка мы будзем з імі.

Хутка мы пройдзем

праз сцены часу. Не будзем

сумаваць ні аб чым,


толькі адно аб адным.


Прачніся

(Awake)
Прачніся

Скінь сны з валасоў

Мая любая дзетка, мая салодкая

Выберы дзень і знак

свайго дня –

1-е, што ўбачыш.
Абгарэлае дрэва, нібы вялізная

першабытная птушка,

на гарачых хвалях горкага лісця

патрэскваюць казкі.

Багі тратуараў будуць рабіць на цябе.

Суседні лес,

Пусты забыты музей, і

пляскаты пагорак,

і цяжарная гара –

помнік над шапікам

дзе хаваюцца дзеці

пасля школы.




Чаму я п’ю?

(Why do I drink?)


Чаму я п’ю?

Так я магу пісаць вершы.


Часам калі ўсё ўжо сказана

і ўсё пачварнае занураецца

ў глыбокі сон –
Гэта і ёсць абуджэнне,

а што засталося, – праўда.

Калі цела спустошана –

дух мацнее.

Даруй мне, Ойча, бо я ведаю,

што раблю.

Я хачу пачуць апошні Верш

апошняга Паэта.


пераклад з ангельскай – Алена Пятровіч
© Алена Пятровіч, пераклад, 2010

prajdzisvet.org


База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка