Грамадска-палітычнае і культурнае жыццё ў пасляваенны час (1945-1953) Умацаванне сталінскага рэпрэсіўнага рэжыму пасля вайны




Дата канвертавання09.01.2017
Памер445 b.


Грамадска-палітычнае і культурнае жыццё ў пасляваенны час (1945-1953)


Умацаванне сталінскага рэпрэсіўнага рэжыму пасля вайны.

  • Умацаванне сталінскага рэпрэсіўнага рэжыму пасля вайны.

  • Культурнае жыццё ў першыя пасляваенныя гады.

  • Камуністычная партыя Беларусі.

  • Развіццё культуры Беларусі ў першыя пасляваенныя гады.

  • Вывад.

  • Пытанні для самакантролю.



ГРАМАДСКА-ПАЛІТЫЧНАЕ ЖЫЦЦЁ Ў БССР У 1945-1953 гг. было звазана з існаваннем таталітарнага палітычнага рэжыму і ўзмацненнем рэпрэсій. Для гэтага рэжыму працягвалі

  • ГРАМАДСКА-ПАЛІТЫЧНАЕ ЖЫЦЦЁ Ў БССР У 1945-1953 гг. было звазана з існаваннем таталітарнага палітычнага рэжыму і ўзмацненнем рэпрэсій. Для гэтага рэжыму працягвалі

  • заставацца характэрнымі

  • поўны (татальны) кантроль

  • дзяржавы над жыццём грамадства,

  • адзіная дзяржаўная ідэалогія,

  • аднапартыйная палітычная

  • сістэма.



Усе атрыбуты грамадска-палітычнага жыцця (наяўнасць партыі,грамадскіх арганізацый, галасаванні і выбары, сходы, шэсці, дэманстрацыі і г.д.) самі па сабе прысутнічалі, але праламляліся яны ў жыцці праз дзейнасць толькі адной палітычнай партыі.

  • Усе атрыбуты грамадска-палітычнага жыцця (наяўнасць партыі,грамадскіх арганізацый, галасаванні і выбары, сходы, шэсці, дэманстрацыі і г.д.) самі па сабе прысутнічалі, але праламляліся яны ў жыцці праз дзейнасць толькі адной палітычнай партыі.



Забарона шматпартыйнасці.

  • Асаблівасцю грамадска-палітычнага жыцця ў СССР, у складзе якога была і БССР, з’яўлялася забарона шматпартыйнасці, пры якой Камуністычная партыя была не столькі палітычнай, колькі дзяржаўнай арганізацыяй, якая ажыццяўляла функцыі заканадаўчай і выканаўчай улады праз выбары сваіх прадстаўнікоў у Саветы.



Камуністычная партыя Беларусі (КПБ) захоўвала сваю ўладу дзякуючы таму, што партыйныя камітэты ўзялі на сябе функцыю падбору і расстаноўкі кадраў.

  • Камуністычная партыя Беларусі (КПБ) захоўвала сваю ўладу дзякуючы таму, што партыйныя камітэты ўзялі на сябе функцыю падбору і расстаноўкі кадраў.

  • Нават пры выбарах у Саветы-органы дзяржаўнай улады- падбор кандыдатаў у дэпутаты ажыццяўлялася па дамоўленнасці з партыйным кіраўніком.



У першыя гады пасля вызвалення адбылося аднаўленне работы Саветаў. У 1947 годзе былі праведзены першыя ў пасляваенныя гады выбары ў Вярхоўны Савет БССР, а ў 1948 годзе - у мясцовыя Саветы рэспублікі , у тым ліку і на тэррыторыі заходніх абласцей.

  • У першыя гады пасля вызвалення адбылося аднаўленне работы Саветаў. У 1947 годзе былі праведзены першыя ў пасляваенныя гады выбары ў Вярхоўны Савет БССР, а ў 1948 годзе - у мясцовыя Саветы рэспублікі , у тым ліку і на тэррыторыі заходніх абласцей.



Развіццё культуры Беларусі ў першыя пасляваенныя гады

  • Развіццё культуры Беларусі ў першыя пасляваенныя гады праходзіла ў складаных умовах. За гады вайны матэрыяльна-тэхнічная база адукацыі, навукі і культуры была амаль поўнасцю разбурана. Школьныя будынкі ў большасці былі знішчаны. Між тым вучоба не адкладвалася ні на адзін дзень, а заняткі праводзілі і ў зямлянках. Ужо да 1950 года колькасць школ у рэспубліцы перавысіла даваенную.



У кіруючых колах партыі ў гэтыя гады ўсталяваўся погляд на насельніцтва, якое пражывала на часова адкупіраванай тэрыторыі, як на недастаткова надзейнае. Таму Цэнтральны Камітэт партыі ў 1946 г. патрабаваў узмацніць барацьбу за ідэалагічную чысціню ва ўсім, што датычыла культурнага жыцця, забяспечванне партыйных прадвызначэнняў у галіне адукацыі і навукі, літаратуры і мастацтва.

  • У кіруючых колах партыі ў гэтыя гады ўсталяваўся погляд на насельніцтва, якое пражывала на часова адкупіраванай тэрыторыі, як на недастаткова надзейнае. Таму Цэнтральны Камітэт партыі ў 1946 г. патрабаваў узмацніць барацьбу за ідэалагічную чысціню ва ўсім, што датычыла культурнага жыцця, забяспечванне партыйных прадвызначэнняў у галіне адукацыі і навукі, літаратуры і мастацтва.



Ва ўмовах існавання таталітарнага палітычнага рэжыму ў жыцці грамадства ўкараняліся класавая нецярпімасць, культ Сталіна,як вялікага правадыра савецкага народа. Адбыліся новыя арышты сярод інтэлігенцыі па палітычных матывах. Ахвярамі іх стаў шэраг дзеячаў культуры, пісьменнікі, вучоныя.

  • Ва ўмовах існавання таталітарнага палітычнага рэжыму ў жыцці грамадства ўкараняліся класавая нецярпімасць, культ Сталіна,як вялікага правадыра савецкага народа. Адбыліся новыя арышты сярод інтэлігенцыі па палітычных матывах. Ахвярамі іх стаў шэраг дзеячаў культуры, пісьменнікі, вучоныя.



У беларускай літаратуры ў першыя пасляваенныя гады працягваў існаваць метад сацыялістычнага рэалізму, які патрабаваў толькі станоўчага адлюстравання рэальнасцей жыцця, звязаных з будаўніцтвам сацыялізму ў савецкай краіне. Забаранялася ўсё тое, што не ўпісвалася ў такі мастацкі метад.

  • У беларускай літаратуры ў першыя пасляваенныя гады працягваў існаваць метад сацыялістычнага рэалізму, які патрабаваў толькі станоўчага адлюстравання рэальнасцей жыцця, звязаных з будаўніцтвам сацыялізму ў савецкай краіне. Забаранялася ўсё тое, што не ўпісвалася ў такі мастацкі метад.



Так, напрыклад, у першым пасляваенным выданні твораў Янкі Купалы ў 1952-1954 гг. было забаронена друкаваць каля 160 твораў, у якіх выказваліся нацыянальна-вызваленчыя ідэі.

  • Так, напрыклад, у першым пасляваенным выданні твораў Янкі Купалы ў 1952-1954 гг. было забаронена друкаваць каля 160 твораў, у якіх выказваліся нацыянальна-вызваленчыя ідэі.



У літаратуры галоўнай тэмай у гэтыя гады стала мінулая вайна, раскрыццё гераізму савецкіх людзей, адданасці іх сацыялістычнаму ладу и яго стваральніку-Камуністычнай партыі.

  • У літаратуры галоўнай тэмай у гэтыя гады стала мінулая вайна, раскрыццё гераізму савецкіх людзей, адданасці іх сацыялістычнаму ладу и яго стваральніку-Камуністычнай партыі.

  • У ліку першых буйных твораў аб вайне – першы беларускі раман пра партызанскі рух «Глыбокая плынь» Івана Мележа І «Векапомныя дні» Міхася Лынькова, Я. Колас «На ростанях», Кузьма Чорны і яго раман «Млечны шлях», І. Шамякін «Мінскі напрамак».



Мірнае жыццё пасляваенных гадоў

  • Мірнае жыццё пасляваенных гадоў таксама асвятлялася праз паказ барацьбы беларускага сяляняства за адрвджэнне калгасаў і гераічнасць працы рабочых на будоўлях беларускай пісьменнасці. Паэзія з яе лірычным успрыманнем жыцця напаўнялася думкамі аб шчасці жыцця ў СССР. Гэта было характэрна для творчасці паэтаў Петруся Броўкі, Пімена Панчанкі, Пятра Глебкі, Аркадхзя Куляшоыва, які атпымаў у 1946 г. Сталінскую прэмію за паэму “Сцяг брыгады”.



У тэатральным мастацтве значнай з’явай стала творчасць такіх выдатных акцёраў, як Глеб Глебаў (вяршыня яго творчасці – ролі ў спектаклі па камедыі К. Крапівы “Хто смяецца апошнім”, які быў пастаўленны ў купалаўскім тэатры), Стэфанія Станюта (іграла ў спектаклі “Паўлінка”, “Тутэйшыя і інш.”).

  • У тэатральным мастацтве значнай з’явай стала творчасць такіх выдатных акцёраў, як Глеб Глебаў (вяршыня яго творчасці – ролі ў спектаклі па камедыі К. Крапівы “Хто смяецца апошнім”, які быў пастаўленны ў купалаўскім тэатры), Стэфанія Станюта (іграла ў спектаклі “Паўлінка”, “Тутэйшыя і інш.”).



У выяўленчым мастацтве пераважала героіка-патрыятычная тэматыка. Мастак Я. Зайцаў напісаў карціны “Абарона Брэсцкай крэпасці ў 1941 годзе”. В.Воўкаву належыць карціна “Мінск. 3 ліпеня 1944 года” і г.д.

  • У выяўленчым мастацтве пераважала героіка-патрыятычная тэматыка. Мастак Я. Зайцаў напісаў карціны “Абарона Брэсцкай крэпасці ў 1941 годзе”. В.Воўкаву належыць карціна “Мінск. 3 ліпеня 1944 года” і г.д.









У беларускай архітэктуры вядомасць набылі скульптары Заір Азгур (аўтар гарэльефаў Манумента перамогі ў Мінску) і інш. У гэты час адбудоўваецца праспект імя Сталіна (сучасны праспект Ф. Скарыны), вядзецца забудова цэнтральнай часткі Мінска. Самым выразным будынкам у стылі так званага “сталінскага барока” стаў Палац культуры Белсашпрфа 1954 г.

  • У беларускай архітэктуры вядомасць набылі скульптары Заір Азгур (аўтар гарэльефаў Манумента перамогі ў Мінску) і інш. У гэты час адбудоўваецца праспект імя Сталіна (сучасны праспект Ф. Скарыны), вядзецца забудова цэнтральнай часткі Мінска. Самым выразным будынкам у стылі так званага “сталінскага барока” стаў Палац культуры Белсашпрфа 1954 г.



1.У першыя пасляваенныя гады грамадска-палітычнае і культурнае жыццё праходзіла ў надта складаных, супярэчлівывх умовах.

  • 1.У першыя пасляваенныя гады грамадска-палітычнае і культурнае жыццё праходзіла ў надта складаных, супярэчлівывх умовах.

  • 2. Нягледзячы на перамогу народа ў вайны, у краіне працягвала захоўваюцца таталітарная сістэма, кіраўнік якой яшчэ больш узмацніў рэпрэсій.

  • 3. Пад партыйным кантролем знаходзілася не толькі грамадска-палітычнае, але і культурнае жыццё народа, яго думкі і погляды. Таталітарны светапогляд стаў пануючым у грамадскай свядомасці.



4. Разам з тым народ у большасці не адчуваў сябе прыгнечаным, ганарыўся прынадлежнасцю да справы будаўніцтва новага грамадства. І гэта натуральна, таму што народу заўсёды ўласціва надзея на лепшую будучыню.

  • 4. Разам з тым народ у большасці не адчуваў сябе прыгнечаным, ганарыўся прынадлежнасцю да справы будаўніцтва новага грамадства. І гэта натуральна, таму што народу заўсёды ўласціва надзея на лепшую будучыню.



Пытанні:

  • 1.У культурным жыцці вядучым прынцыпам быў: а) мастацтва для мастацтва; б) свабода творчасці; в) шматпартыйнасць; г) альтэрнатыўнасць выбараў.

  • 2.Прывядзіце прыклады ўзмацнення сталінскага рэпрэсіўнага рэжыму пасля вайны.

  • 3.Ахарэктарызуйце грамадска-палітычнае жыццё ў БССР у 1945-1953 гг.

  • 4.Што азначала для дзеяча культуры прытрымлівацца прынцыпу партыйнасці ў сваёй дзейнасці?




База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка