Книги-юбиляры – 2016 415 лет трагедии «Гамлет» У. Шекспира (1601) 290 лет роману «Путешествие в некоторые отдалённые страны света Лемюэля Гулливера, сначала хирурга, а потом капитана нескольких кораблей»




Дата канвертавання30.07.2017
Памер68.09 Kb.
Книги-юбиляры – 2016

415 лет трагедии «Гамлет» У. Шекспира (1601)

290 лет роману «Путешествие в некоторые отдалённые страны света Лемюэля Гулливера, сначала хирурга, а потом капитана нескольких кораблей» Д. Свифта (1726)

235 лет комедии «Недоросль» Д. И. Фонвизина(1781)

225 лет книге «Приключения барона Мюнхгаузена» Р. Э. Распэ (1791)

195 лет поэме «Кавказский пенник» А. С. Пушкина (1821)

185 лет книге «Вечера на хуторе близ Диканьки, изданные пасечником Рудым Паньком Н. В. Гоголя(1831)

185 лет книге «Собор Парижской богоматери» В. Гюго(1831)

180 лет повести «Капитанская дочка» А. С. Пушкина (1836)

170 лет роману «Граф Монте-Кристо» А. Дюма (1846)

165 лет роману «Моби Дик, или Белый кит» Г. Мелвилла (1851)

160 лет книге «Севастопольские рассказы» Л. Н. Толстого (1856)

155 лет роману «Униженные и оскорблённые» Ф. М. Достоевского (1891)

150 лет роману «Преступление и наказание» Ф. М. Достоевского (1866)

150 лет книге «Всадник без головы» Т. Майн Рида (1866)

150 лет «Толковому словарю живого великорусского языка» В. И. Даля

145 лет книге «Алиса в Зазеркалье» Л. Кэрола (1871)

140 лет книге «Приключения Тома Сойера» М. Твена (1876)

140 лет поэме «Кому на Руси жить хорошо» Н. А. Некрасова (1876)

135 лет роману «Братья Карамазовы» Ф. М. Достоевского (1881)

135 лет рассказу «Сказ о тульском косом Левше и стальной блохе» Н. С. Лескова(1881)

125 лет началу публикаций «Приключения Шерлока Холмса» А. Конан-Дойля (1891)

95 лет сборнику «Подорожник» А. А. Ахматовой (1921)

90 лет сборнику «Донские рассказ» М. А. Шолохова (1926)

85 лет роману «Золотой телёнок» И. Ильфа и Е. Петрова (1931)

85 лет повести «Ночной полёт» А. де Сент-Экзюпери (1931)

60 лет назад впервые после 1917 г. в СССР были изданы Библия и Новый Завет

50 лет роману «Мастер и Маргарита» М. А. Булгакова (1966)

40 лет повести «Прощание с Матёрой» В. Г. Распутина (1976)

40 лет повести «Царь-рыба» В. П. Астафьева (1976)

Кнігі юбіляры беларускіх пісьменнікаў 2016 года.

70 гадоў першаму выданню кнігі «Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях» Яна Баршчэўскага

Асноўным тварэннем аўтара з'яўляецца зборнік фантастычных твораў з жыцця беларускай глыбінкі «Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях» у 4-х тамах. Творы напісаныя пад відавочным уплывам беларускага народнага фальклору. Баршчэўскі выкарыстаў сюжэты казак і легенд «дзікага паўночнага краю Беларусі», апаэтызаваў родныя мясціны, у тым ліку і возера Нешчарда, каля якога знаходзілася вёска Мурагі, дзе прайшло яго дзяцінства. Апавяданні Баршчэўскага нагадваюць па сваім містычным настроем творы Гогаля.

170 гадоў таму надрукавны драматычны твор В.Дуніна-Марцінкевіча «Ідылія» У

п'есы В. Дунiна-Марцiнкевiча «Iдылiя» (іншая назва - «Сялянка») шчаслiвы лёс. Напiсаная ў 1846 р., яна і ў нашы днi з поспехам ставiцца на сцэнах многiх тэатраў, карыстаецца папулярнасцю ў гледачоў. У аснове сюжэта п'есы – актуальная для таго часу праблема ўзаемаадносiн селянiна і пана. Падзеi адбываюцца ў маёнтку Кароля Лятальскага - легкадумнага маладога пана, якi вялікі час праводзiць у забавах, прыемных вандроўках, «лётаючы» па свеце. Вярнуўшыся з Францыi ў свой спадчынны маёнтак, Лятальскi з жахам думае аб тым, як можна жыць у гэтым нецывiлiзаваным краi сярод мужыкоў…

125 гадоў таму выйшаў зборнік Францішка Багушэвіча «Дудка беларуская»

У 1891 г. у Кракаве пад псеўданімам Мацей Бурачок выйшаў першы паэтычны зборнік Ф. Багушэвіча «Дудка беларуская». Да зборніка Ф. Багушэвіч напісаў прадмову, у якой гаварыў пра багатую гісторыю і культуру беларусаў, абгрунтоўваў права беларускага народа на развіццё сваёй мовы. «Братцы мілыя, дзеці Зямлі-маткі маей! Вам афяруючы працу сваю, мушу з вамі пагаварыць трохі аб нашай долі- нядолі, аб нашай бацькавай спрадвечнай мове, каторую мы самі, да і не адны мы, а ўсе людзі цёмныя «мужыцкай» завуць, а завецца яна «беларускай», — такімі словамі пачынаецца прадмова. Аўтар падкрэслівае спрадвечнасць бацькоўскай мовы, якая такая ж «людская і панская, як і французская, альбо нямецкая, альбо і іншая якая». «Наша мова для нас святая, — піша Ф. Багушэвіч, — бо яна нам ад Бога даная»

110 гадоў з выхаду зборнікаў Цёткі (Элаізы Пашкевіч) «Скрыпка беларуская» і «Хрэст на свабоду»

У праграмным вершы “Скрыпка” (1906) Цётка вызначыла ўласную творчую місію і высакароднае прызначэнне паэзіі, акрэсліла эстэтычныя мэты творчасці і разнастайныя функцыі літаратуры — пазнавальную, выхаваўчую, асветніцкую. На думку Цёткі, мастацкае слова ў першую чаргу павінна выказваць трывогі, перажыванні і клопаты людзей, іх боль, усё тое, што непакоіць, “што на сэрцы накіпела”. Паэзія мусіць апяваць прыгажосць прыроды і быцця, абуджаць у сэрцах людзей лепшыя пачуцці, выказваць мары аб шчасці і лепшай долі, убіраць у сябе мелодыі матчыных песень, праспяваных над калыскай, і ўсё багацце роднай зямлі.

90 год зборніку Якуба Коласа «На прасторах жацця»

У зборнік увайшлі 11 апавяданняў, сярод якіх "Хаім Рыбс", "Курская анамалія", "Царскія грошы", "На прасторы жыцця" і інш. Аўтару ўдалося стварыць галерэю людскіх тыпаў, якія займалі прыкметнае месца ў паслярэвалюцыйнай рэчаіснасці. Гэта "былыя" людзі, якія сталі савецкімі службоўцамі, але чакаюць вяртання мінулых парадкаў.

70 гадоў першаму выданню зборніка Янкі Брыля «Апавяданні»

Першая кніга «Апавяданні» выйшла ў 1946 годзе. Складзена яна з апавяданняў і аповесці «У сям’і». ... Зімовымі вечарамі, калі пасядзенькі мужчын канчаліся, ён, завесіўшы акно саламянаю матай, садзіўся за абжыты, калісьці кухонны стол і пры хісткім агеньчыку газніцы пісаў, выкладваў на паперы тое, што накапілася ў галаве і на сэрцы, даймала сваім зыркім бляскам і чорнымі ценямі. Сям'я, радасць дзяцінства і вайна, няволя спрачаліся за першынство, і з-пад пяра выходзілі вясёлыя апавяданні —«Ветэрынар», «Пасынак», «Цуды ў хаціне», аповесці «Сірочы хлеб», «У сям'і», а паміж імі ўрываліся замалёўкі і аповесці пра службу ў войску, пачатак вайны і палон. «У сям'і» —аповесць аўтабіяграфічная ў найлепшым сэнсе гэтага слова. У аснове яе ляжыць жыццё сям'і пісьменніка, але гэта не хроніка. Як заўжды ў Брыля, твор не капіруе жыццё, а перадусім асэнсоўвае, разважае над яго сэнсам, прымервае

55 гадоў аповесці Васіля Быкава «Трэццяя ракета»

Шырокая вядомасць прыйшла да Быкава пасля публікацыі аповесцей «Трэццяя ракета» (1961) і «Абеліск» (1971), у якіх раскрыта тэма чалавека на вайне. Станоўчыя героі гэтых твораў у жорсткіх умовах вайны трапляюць у такія сітуацыі, калі неабходна праявіць мужнасць, непакорнасць. Для іх паняцці чалавечай сумленнасці, справядлівасці, адказнасці перад людзьмі вышэй за жыццё. Настаўнік Алесь Мароз (аповесць «Абеліск»), свядома ахвяруючы жыццём, аддаў сябе ў рукі ворагаў, каб духоўна падтрымаць сваіх вучняў і выкрыць хлусню акупантаў.Звычайным працаўнікам вайны, радавым вялікай бітвы, якія сваёй крывёй і жыццём прыбліжалі перамогу, проціпастаўляюцца розныя прыстасаванцы і палахліўцы. В. Быкаў выкрывае псіхалогію здрадніцтва такіх, як Задарожны з «Трэцяй 65 гадоў аповесці Васіля Быкава «Абеліск»

55 гадоў зборніку Пятруся Броўкі «А дні ідуць…»

Вяршынным дасягненнем творчасці П.Броўкі сталі зборнікі “А дні ідуць…”, “Пахне чабор” i інш. За кнiгу «А днi iдуць...» Пятрусь Броўка стаў лаўрэатам Ленiнскай прэмii. П. Броўка — мастак з ярка выражанай рамантычнай патэтыкай і песенна-лірычнай накіраванасцю, а яго паэзіі ўласціва адкрытая публіцыстычнасць і народнасць мастацкага мыслення. Многія творы прасякнуты пачуццямі роднасці з айчыннай культурай, з вечнымі каштоўнасцямі народнага жыцця.

50 год 2-й часткі «Палескай хронікі» «Подых навальніцы» Івана Мележа

Працяг рамана "Людзі на балоце" – прысвечаны тэме сацыяльна-эканамічных пераўтварэнняў беларускай вёскі 20-х гг. ХХ ст. Драматычныя калізіі жыццяў герояў рамана разгортваюцца на фоне драмы народнай.

50 гадоў з часу першай публікацыі зборніка «Неруш» Рыгора Барадуліна

Неруш — зборнік лірыкі Рыгора Барадуліна. Па розных дарогах прайшоў паэт: ад няскоранай цытадэлі Брэста да туманных берагоў Японскага мора, ад самых паўночных на зямлі гарадскіх агнёў да суровых перавалаў Паміра. Але дзе б ні праходзілі паэтавы дарогі — сэрца ягонае заставалася і застаецца на беларускай, на азёрнай, на партызанскай, на прапахлай жывіцай і порахам ушацкай зямлі.

50 гадоў зборніку Міхася Стральцова «Сена на асфальце»

У зборніку «Сена на асфальце» (1966) М.Стральцоў раскрыў псіхалагічнае і эстэтычнае ўжыванне нядаўняга вяскоўца ў гарадскую стыхію, магчымасці гарманічнага спалучэння ў чалавеку эмацыянальнага і інтэлектуальнага пачаткаў.

45 гадоў пастаноўцы п’есы Андрэя Макаёнка «Зацюканы апостал» Андрэй Макаёнк (1920 – 1982) – адзін з самых яркіх беларускіх драматургаў. Актыўная грамадзянская пазіцыя, ваяўнічая непрымірымасць да адмоўных жыццёвых з’яў, вострасюжэтнасць, дынамізм, па-народнаму сакавіты гумар – усё гэта характэрна для твораў драматурга. Напрыклад, калі мы ў школе чыталі п’есу “Зацюканы апостал”, то разважалі менавіта пра мараль, пра тое, дзе і як яе голас гучыць у паўсядзённасці, дзе, здавалася б, усё проста і зразумела. Але заўсёды ёсць выбар. Для Малога, які расце ў сям’і са складанымі адносінамі, гэты выбар у тым, як уратаваць свет. Ён усё бачыць і разумее, адчувае, што вакол шмат несправядлівасці і пры гэтым — сваю нейкую выбранасць. Нават не ў адной канкрэтнай сям’і. Ён адчувае сваю выбранасць у свеце. І ён, здаецца, ведае, як зрабіць яго лепшым. Гэта, у прынцыпе, могуць зрабіць тыя, хто пры ўладзе…

40 гадоў аповесці Івана Шамякіна «Гандлярка і паэт»

Адна з самых трагічных тэм у творчасці І. Шамякіна — тэма вайны. Няма нічога больш жахлівага, чым вайна, на якой гінуць людзі, а яшчэ горш — дзеці і жанчыны. Менавіта праблема «жанчына і вайна» асэнсоўваецца пісьменнікам у аповесці «Гандлярка і паэт». «Аповесць заглыблена ў не кранутыя яшчэ літаратурай пласты народнага жыцця. Яна адкрывае такія сітуацыі і падзеі, якія амаль не заўважаліся папярэдняй прозай, таму і вырашэнне самой праблемы набывае глыбейшы сацыяльны падтэкст і вялікі гуманістычны пафас», — адзначае В. Каваленка. Пісьменнік паставіў перад сабой складаную задачу — на прыкладзе чалавека зусім не гераічнай прафесіі, праз лёс камароўскай гандляркі паказаць народны характар барацьбы ў тыле ворага, на акупаванай тэрыторыі.



35 год з дня пастаноўкі п’есы Аляксея Дударава «Парог»

П'еса “Парог” лічыцца пачаткам драматургічнага жыцця Аляксея Дударава. У ёй драматург на прыкладзе жыцця Андрэя Бусла праводзіць маральнае і сацыяльнае даследаванне алкагалізму, яго прычын і вынікаў. Андрэй Буслай, галоўны герой драмы "Парог", унутрана супярэчлівы, дзівакаваты і злавесны адначасова, прынёс першы відавочны поспех Аляксею Дудараву як драматургу. Некаторыя крытыкі не ўхвалялі выбар галоўнага героя. Не маглі зразумець, чаму ў якасці рэзанёра і філосафа выступае алкаголік Буслай, дэмаралізаваная, разбэшчаная, цынічная асоба? Адзначалася і пэўная запазычанасць фабулы: гісторыя з уваскрэсеннем нябожчыка.


База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка