Культура маўлення журналіста вучэбная праграма дысцыпліны для спецыяльнасці



Дата канвертавання17.04.2017
Памер187.86 Kb.
#8002


БЕЛАРУСКІ ДЗЯРЖАЎНЫ УНІВЕРСІТЭТ

ЗАЦВЯРДЖАЮ

Рэктар Беларускага дзяржаўнага універсітэта

________________ С. У. Абламейка

5 сакавіка 2009 г.

Рэгістрацыйны № УД-1957/ баз.

КУЛЬТУРА МАЎЛЕННЯ ЖУРНАЛІСТА

Вучэбная праграма дысцыпліны для спецыяльнасці

1-23 01 73 Сродкі масавай інфармацыі

2009 г.

СКЛАДАЛЬНІКІ:

Басава Ганна Іванаўна,

кандыдат філалагічных навук, дацэнт кафедры стылістыкі і літаратурнага рэдагавання; дэкан факультэта павышэння кваліфікацыі журналісцкіх кадраў Інстытута журналістыкі Беларускага дзяржаўнага універсітэта;



Дзесюкевіч Вольга Іванаўна,

кандыдат філалагічных навук, дацэнт кафедры стылістыкі і літаратурнага рэдагавання Інстытута журналістыкі Беларускага дзяржаўнага універсітэта


РЭЦЭНЗЕНТЫ:

Сінькова Людміла Дзмітрыеўна, доктар філалагічных навук, прафесар кафедры беларускай літаратуры і культуры філалагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага універсітэта

Іўчанкаў Віктар Іванавіч, загадчык кафедры стылістыкі і літаратурнага рэдагавання, доктар філалагічных навук,прафесар

РЭКАМЕНДАВАНА ДА ЗАЦВЯРДЖЭННЯ:

Кафедрай стылістыкі і літаратурнага рэдагавання Інстытута журналiстыкі Беларускага дзяржаўнага універсітэта

(пратакол № 6/08-09 ад 29.01.09.);

Навукова-метадычным саветам вучэбна-метадычнага аб’яднання па журналістыцы

(пратакол № 3 ад 05.02. 2009.)

Адказны за выпуск: Г.І. Басава


ТЛУМАЧАЛЬНАЯ ЗАПІСКА

Сучасная геаэканамічная і геакультурная сітуацыя ставіць чалавека перад неабходнасцю ўмець суіснаваць у агульнай жыццёвай прасторы. На пачатку трэцяга тысячагоддзя абсалютна відавочным з’яўляецца тое, што чалавецтва развіваецца па шляху пашырэння ўзаемасувязі і ўзаемазалежнасці розных краін, народаў і культур. Гэта выяўляецца ў бурным росце культурных абменаў і прамых кантактаў паміж дзяржаўнымі інстытутамі, сацыяльнымі групамі, грамадскімі рухамі і асобнымі індывідамі розных краін і культур. Пашырэнне ўзаемадзеяння культур і народаў надае асаблівую актуальнасць пытанню культурнай самабытнасці і культурных адрозненняў. Культурная разнастайнасць сучаснага чалавецтва ўзрастае, і народы, якія яго ўтвараюць, знаходзяць усё больш сродкаў, каб захаваць і развіваць сваю цэласнасць і культурны воблік. Гэтая тэндэнцыя да захавання культурнай адметнасці пацвярджае агульную заканамернасць, якая заключаецца ў тым, што чалавецтва, становячыся ўсё больш узаемазвязаным і адзіным, не губляе сваёй культурнай разнастайнасці.

У кантэксце гэтых тэндэнцый грамадскага развіцця надзвычай важнымі з’яўляюцца пытанні пра маўленчую культуру, якія на сёння стаяць вельмі востра і знаходзяцца ў цэнтры ўвагі выкладчыкаў, вучоных і грамадскіх дзеячаў. Негатыўныя з’явы, што разбураюць мову, на жаль, даволі распаўсюджаныя ў вусным маўленні. Сярод іх памылкі ў націсках, празмернае ўжыванне запазычанняў, зносіны на жаргоне, недакладнасць у словаўжыванні, граматычныя памылкі і іншае. Надзённым з’яўляецца пытанне і пра культуру пісьмовай мовы. Уменне граматна пісаць, афармляць дзелавыя паперы службовыя дакументы ў адпаведнасці з нормамі стылістыкі і дзелавога этыкету – неабходнае запатрабаванне часу.

Усё гэта вымагае паказу не толькі ўласна моўных асаблівасцей сродкаў масавай інфармацыі, але і разгляду масавай камунікацыі як асобнага тыпу дыскурсу. Натуральна, што ўвага найперш удзяляецца фактам паспяховасці ці, насупраць, дэфектнасці камунікацыі, а таксама нормам розных тыпаў (інфармацыйнай, моўнай, стылістычнай, камунікатыўнай), дзеючым у данай сферы зносін. Акрамя таго, зменлівасць дыскурсу ў СМІ, яго адкрытасць для прамога сацыяльнага ўздзеяння прадвызначае разгляд камунікатыўнага працэсу ў дынаміцы, з абавязковым улікам змен, якія тут адбываліся і адбываюцца.Уплыў журналісцкіх камунікацый настолькі вялікі, што развіццё стратэгій і мэт функцыянавання СМІ, паводзіны і камунікатыўныя ўстаноўкі выданняў, тэлерадыёканалаў і асобных журналістаў ужо сёння аказваюць уздзеянне на вектар развіцця ўсяго грамадства. Маўленне становіцца мабільным, яму ўласцівыя рысы эліптычнасці, сінтаксічнага згортвання, дыялагічнасці вуснага маўлення, слэнгавасці і інш.

Пачатак трэцяга тысячагоддзя на парадак дня паставіў у якасці галоўнага паказчыку поспеху спецыяліста ў галіне кіравання, палітыкі, сродкаў масавай камунікацыі і іншых прафесій камунікабельнасць – уменне выступаць публічна, праводзіць перамовы і інш. Веданне асаблівасцей публічнага маўлення, этапаў яго падрыхтоўкі і слоўнага афармлення, а таксама дзелавога этыкету важна і для будучых спецыялістаў сродкаў масавай інфармацыі.

Усё гэта вызначае мэты гэтай праграмы:



  1. даць неабходныя веды па такіх базавых тэмах, як “Моўная норма”, “Тыпы нормаў”, “Сродкі масавай інфармацыі і культура маўлення”, “Асноўныя накірункі ўдасканалення маўленчых навыкаў журналістаў”, “Праблемы эфектыўнай камунікацыі”;

  2. навучыць прымяняць атрыманыя тэарэтычныя веды на практыцы, у прыватнасці ў розных відах медыятэкстаў; скарэкціраваць навыкі слухачоў у галіне арфаэпіі, граматычнай стылістыкі, у выбары і ўжыванні слова.

Вучэбны план дысцыпліны “Культура маўлення журналіста” прызначаны для слухачоў з няпрофільнай вышэйшай адукацыяй факультэта павышэння кваліфікацыі журналісцкіх кадраў, якія навучаюцца па спецыяльнасці “Сродкі масавай камунікацыі”. Ён адлюстроўвае асноўны змест дысцыпліны “Культура маўлення журналіста”, прадугледжанай Вучэбным планам прафесійнай перападрыхтоўкі па спецыяльнасці 1-23 01 73 “Сродкі масавай камунікацыі”, зацверджаным Міністэрствам адукацыі РБ.
МЕСЦА ДЫСЦЫПЛІНЫ Ў ПРАФЕСІЙНАЙ ПЕРАПАДРЫХТОЎЦЫ

Узровень падрыхтоўкі спецыялістаў у галіне журналістыкі, што адпавядаюць сусветным стандартам, вызначаецца сёння двума складнікамі:



  1. якасцю атрыманай журналісцкай адукацыі, якая дазваляе вырашаць спецыяльныя прафесійныя задачы;

  2. агульнай культурай спецыяліста, найперш яго ўменнем граматна і свабодна валодаць беларускай і рускай мовай.

Таму, улічваючы вышэй адзначаныя факты, уяўляецца, што дысцыпліна “Культура маўлення журналіста” будзе неабходнай і карыснай для слухачоў факультэта павышэння кваліфікацыі журналісцкіх кадраў Інстытута журналістыкі, што навучаюцца па спецыяльнасці 1-23 01 73 “Сродкі масавай інфармацыі”.
ПРЫКЛАДНЫ ТЭМАТЫЧНЫ ПЛАН

п/п


Назва тэмы

Лекцыі

Практычныя

заняткі


Усяго


1.

Культура маўлення як навуковая дысцыпліна. Моўная норма і яе роля ў функцыянаванні літаратурнай мовы. Тыпы нормаў

4

4

8

2.

Сродкі масавай інфармацыі і культура маўлення

2

8

10

3.

Асноўныя накірункі ўдасканалення маўленчых навыкаў журналістаў

2

4

6

4.

Праблемы эфектыўнай камунікацыі

2

4

6

Усяго гадзін:

10

20

30

ЗМЕСТ КУРСА

1. Культура маўлення як навуковая дысцыпліна. Моўная норма і яе роля ў функцыянаванні літаратурнай мовы. Тыпы нормаў.

Моўная культура як 1) стан, узровень мовы і маўлення; 2) дзейнасць, удасканаленне мовы і маўлення (А. Ядлічка). Перспектыўнасць рэалізацыі ідэй першага накірунку. Роля агульнай культуры чалавека, развіццё якой азначае ўдасканаленне культуразнаўчай кампетэнцыі асобы. Тэарэтычная канцэпцыя культуры маўлення, яе аспекты: нарматыўны, камунікатыўны, этычны (які ўключае праблемы маўленчага этыкету), эстэтычны.

Спецыфіка культуры маўлення як навуковай дысцыпліны, для якой цэнтральнымі з’яўляюцца: 1) праблема літаратурнай нормы, яе тэарэтычная культуралагічная інтэрпрэтацыя; 2) рэгулятыўны аспект, які прадугледжвае падтрымку і абарону рускай і беларускай мовы ад неспрыяльных і разбуральных уплываў. Формы кадыфікацыі літаратурнай мовы. Ідэальная моўная норма. Складанасці ў дасягненні ідэальнай нормы. Ваганні нормы.

Нормы арфаэпічныя, арфаграфічныя, граматычныя і лексічныя. Слоўнікі-даведнікі арталагічнага тыпу, іх культурная і навуковая значнасць. Арыентацыя слоўнікаў гэтага тыпу на выпраўленне памылак і калекцыянаванне цяжкіх выпадкаў пісьмовага і вуснага ўжывання мовы. Тыпы арталагічных слоўнікаў сучаснай рускай і беларускай мовы.


2. Сродкі масавай інфармацыі і культура маўлення.

Асаблівасці медыядыскурсу. Пытанне аб суадносінах “аб’ектыўнага” і “суб’ектыўнага” ў сродках масавай інфармацыі. Роля ацэнкі ў друку, уплыў на яе сацыяльных фактараў. Ацэнка і захаванне этычных нормаў. Спалучэнне дзвюх функцый мовы: інфарматыўнай і экспрэсіўнай. Адзінства тэндэнцый да экспрэсіі і стандартнасці як канструктыўны прынцып мовы СМІ. Штамп як з’ява псеўдаэкспрэсіі, увасабленне стандарту. Розніца паміж штампам і клішэ.

Выразнасць як найбольш важная ўласцівасць медыятэксту. Сродкі маўленчай выразнасці і іх выкарыстанне ў медыятэксце. Фігуры, тропы, аўтарскія новаўтварэнні (аказіяналізмы). Функцыі фігур і тропаў у тэкстах перыядычнага друку. Алюзія, яе разнавіднасці і роля ў мове СМІ. Кантэкстуальная экспрэсіўнасць лексікі.
3. Асноўныя накірункі ўдасканалення маўленчых навыкаў журналістаў.

Барацьба з негатыўнымі з’явамі, што парушаюць патрабаванні чысціні, моўнай дакладнасці маўлення. Запазычанні. Тыпы сучаснага жаргону. Канцылярыт, яго праявы ў маўленні. Маўленчыя штампы. Няправільнае ўжыванне слова. Беднасць слоўніка.

3.1. Якасці добрага маўлення.

3.1.1. Выразнасць і зразумеласць маўлення. Віды парушэнняў выразнасці і зразумеласці маўлення і іх выпраўленне. Змешчаны лагічны націск. Спосабы перадачы лагічнага націску: пазіцыйны, лексічны, графічны. Няправільнае разуменне значэння словаформы. Амаформы, заканамернасці іх успрыняцця. Памылковая сэнсавая сувязь і спосабы выпраўлення. Памылковае сэнсавае раз’яднанне слоў.

3.1.2. Камунікатыўная дакладнасць маўлення.

Фактычная дакладнасць і камунікатыўная дакладнасць маўлення. Тыпы памылак, якія парушаюць камунікатыўную дакладнасць. Карэкцыя недакладна сфармуляванай думкі.

3.1.3. Сцісласць маўлення. Збыткоўныя словы. Адносіны ўключэння значэння аднаго слова ў другое.

3.1.4. Паўната маўлення.

Пропуск неабходнага звяна. Двайное выкарыстанне залежнага элемента.

3.1.5. Лагічнасць маўлення.

Супастаўленне несупастаўляльнага. Адрозненне тоеснага. Вывядзенне невыводнага. Уяўнае супрацьпастаўленне.

4. Праблемы эфектыўнай камунікацыі.

Паняцце пра аратарскае майстэрства. Аратар і яго аўдыторыя. Падрыхтоўка публічнага выступлення. Валоданне матэрыялам як галоўная ўмова эфектыўнасці публічнага маўлення. Пісьменнае маўленне. Слоўнікавы запас. Кампазіцыя маўлення: уступ, асноўная частка і заключэнне, іх прызначэнне. Непасрэднасць паводзінаў аратара. Прыметы непасрэдных паводзінаў. Тэхніка маўлення і яе складнікі. Паняцце пра дыкцыю, тэмп, інтанацыйныя і галасавыя магчымасці выступоўцы. Асноўныя прынцыпы кантакту з аўдыторыяй. Вобраз аратара, фактары, што складаюць вобраз. Падрыхтоўка зместу выступлення. Славеснае афармленне публічнага выступлення. Багацце і выразнасць маўлення. Паняцце этыкету. Этыкет дзелавых зносін.


АСНОЎНАЯ ЛІТАРАТУРА


  1. Валгина, Н. С. Активные процессы в современном русском языке / Н. С. Валгина. – М., 2003.

  2. Культура русской речи и эффективность общения. – М., 1996.

  3. Мучник, Б. С. Культура письменной речи: Формирование стилистического мышления / Б. С. Мучник. – М., 1996.

  4. Речевое воздействие в сфере массовой коммуникации. – М., 1990.

  5. Скворцов, Л. И. Экология слова, или Поговорим о культуре русской речи / Л. И. Скворцов. – М., 1996.

  6. Стилистика современного русского языка и культура речи / Г. Я. Солганик, Т. С. Дроняева. – М., 2005.

  7. Язык современной публицистики / Г. Я. Солганик (отв. ред.). – М., 2007.

  8. Язык средств массовой информации / под ред. М. Н. Володиной. – М., 2008.


ДАДАТКОВАЯ ЛІТАРАТУРА

  1. Арфаграфія. Арфаэпія. Акцэнтуацыя. Словазмяненне / Пад рэд. М. В. Бірылы. – Мінск, 1987.

  2. Архангельская, М. Д. Бизнес-этикет, или Игра по правилам. – М., 2002.

  3. Асновы культуры маўлення і стылістыкі / Пад рэд. У. В. Анічэнкі. – Мінск, 1992.

  4. Балашова, Л. В. Русский язык и культура общения: Практикум: В 2 ч. / Под ред. О. Б. Сиротиной. – Саратов, 2001.
  5. Басава, Г.І. Наталяю смагу словам сакавітым...: Аказіянальнае слова і яго значэнне/ Г. І. Басава // Роднае слова. – 1995. – № 12.


  6. Басаков, М. И. Как правильно подготовить и оформить деловое письмо: Учебно-практическое пособие. – М., 2002.
  7. Виноградов, С. И. Язык газеты в аспекте культуры речи / С. И. Виноградов // Культура русской речи и эффективность общения. – М., 1996. – С. 234–270.

  8. Гиржева, Г. Н. Проблемы русской акцентуации: учебное пособие / Г. Н. Гиржева. – Великий Новгород, 2001.


  9. Гойхман, О. Я., Наедина, Т. М. Речевая коммуникация: Учебник. – М., 2001.

  10. Головин, Б. Н. Основы культуры речи. – М., 1976.
  11. Головин, Б. Н. Как говорить правильно: Заметки о культуре русской речи / Б. Н. Головин. – М., 1988.


  12. Голуб, И. Б. Русский язык и культура речи: Учеб. пособие. – М., 2001.

  13. Голуб, И. Б., Розенталь, Д. Э. Книга о хорошей речи. – М., 1997.

  14. Голуб, И. Б., Розенталь, Д. Э. Секреты хорошей речи. – М., 1993.
  15. Голуб, И. Б. Секреты хорошей речи / И. Б. Голуб, Д. Э. Розенталь. – М., 1993.


  16. Григорьева, Т. Г., Усольцева, Т. П. Основы конструктивного общения: Хрестоматия. – Новосибирск, 1999.
  17. Гурова, Е. К. К вопросу о языковой компетенции журналиста // Вестник МГУ. Серия 10. Журналистика. – 2008. – № 4. – С. 47–54.


  18. Демин, Ю. М. Деловая переписка. – М., 2003.

  19. Деркаченко, В. Г. Деловое общение руководителя: Пособие для менеджеров, бизнесменов и политиков. – СПб., 2004.

  20. Дроняева, Т. С., Клунина, Н. И., Бирюкова, И. В. Стилистика современного русского языка: Практикум. – М., 2002.
  21. Іўчанкаў, В. І. Дыскурс беларускіх СМІ. Арганізацыя публіцыстычнага тэксту / В. І. Іўчанкаў. – Мн., 2003.


  22. Казарцева, О. М. Культура речевого общения: теория и практика обучения. – М., 2001.
  23. Какорина, Е. В. Активные процессы в языке средств массовой информации / Е. В. Какорина // Современный русский язык: Активные процессы на рубеже ХХ–ХХІ веков / Ин-т рус. яз. им. В. В. Виноградова РАН. – М., 2008. – С. 495–548.


  24. Колесникова, Н. И. От конспекта к диссертации: Учеб. пособие по развитию навыков письменной речи. – М., 2002.

  25. Колтунова, М. В. Деловое письмо. Что нужно знать составителю. – М., 1998.

  26. Кондратьева, С. И., Маслова Е. Л. Деловая переписка: Учеб. пособие. – М., 2002.
  27. Коньков, В. И. Речевая структура газетного текста / В. И. Коньков. – СПб., 1995.

  28. Костомаров, В. Г. Языковой вкус эпохи: Из наблюдений над речевой практикой масс-медиа / В. Г. Костомаров. – М., 1994.


  29. Кузин, Ф. А. Культура делового общения: Практическое пособие. – М., 2003.

  30. Кукушкин, В. С. Деловой этикет: Учеб. пособие. – Ростов н/Д, 2003.

  31. Культура парламентской речи. – М., 1994.

  32. Культура речи: Практикум / А. А. Мурашов, В. Ф. Русецкий. – М., Воронеж, 2004.

  33. Культура русской речи: Учебник для вузов / Отв. ред. Л. К. Граудина, Е. Н. Ширяев. – М., 2001.
  34. Культура русской речи: учебник для вузов / С. И. Виноградов, Л. К. Граудина и др.; отв. ред. Л. К. Граудина, Е. Н. Ширяев. – М., 2004.

  35. Лазарева, Э. А. Газетный заголовок / Э. А. Лазарева. – Свердловск, 1989.

  36. Лакофф, Дж. Метафоры, которыми мы живем / Дж. Лакофф, М. Джонсон. – М., 2005.

  37. Лысакова, И. П. Язык газеты и типология прессы. Социолингвистическое исследование / И. П. Лысакова. – СПб., 2005.

  38. Максимов, В. И. Новая фразеология и ее использование / В. И. Максимов // Русский язык и культура речи / В. И. Максимов. – М., 2000. – С. 308–323.

  39. Малажай, Г. М. Лінгвістычны аналіз тэксту: вуч. дапаможнік / Г. М. Малажай. – Мінск, 1992.

  40. Муравьева, Н. В. Язык телевидения – язык улицы? / Н. В. Муравьева // Русская речь. – 2000. – № 3. – С. 46–51.

  41. Мусин, И. Х. Психологический аспект изучения проблем речевого поведения / И. Х. Мусин // Текст в коммуникации. – М., 1991.– С. 127–136.

  42. Панов, М. В. Из наблюдений над стилем сегодняшней периодики / М. В. Панов // Язык современной публицистики. – М., 1988.

  43. Плотнікаў, Б. А. Спалучальнасць слоў у беларускай мове: вучэб. дап. / Б. А. Плотнікаў. – Мінск, 2005.


  44. Почикаева, Н. М. Основы ораторского искусства и культуры речи. – Ростов н/Д, 2003.
  45. Редькин, В. А. Акцентология современного русского литературного языка / В. А. Редькин. – М.,1971.


  46. Ричард Л. Деловая культура в международном бизнесе. От столкновения к взаимопониманию / Пер. с англ. – М., 1999.

  47. Русский язык и культура речи: Учеб. пособие / Под ред. О. Я. Гойхмана. – М., 2004.
  48. Санников, В. З. Русский язык в зеркале языковой игры / В. З. Санников. – М., 1999.


  49. Сергеечева В. Азы общения. Стратегия и тактика. – СПб., 2002.

  50. Сидорова, М. Ю., Савельев, В. С. Русский язык и культура речи: Курс лекций. – М., 2002.

  51. Скворцов, Л. И. Теоретические основы культуры речи. – М., 1980.
  52. Сметанина, С. И. Медиа-текст в системе культуры (динамические процессы в языке и стиле журналистики конца ХХ века) / С. И. Сметанина. – СПб., 2002.

  53. Солганик, Г. Я. Практическая стилистика русского языка: учеб. пособие для студ. филол. и жур. фак. высш. учеб. заведений / Г. Я. Солганик. – М., 2006.


  54. Сцяцко, П. У. Культура мовы / П. У. Сцяцко. – Мінск., 2002.

  55. Таранов, П. С. Искусство риторики: Универсальное пособие для умения говорить красиво и убедительно. – М., 2002.

  56. Теппер Рон. Как овладеть искусством делового письма: 250 писем и записок в помощь менеджеру / Пер. с англ. – М., 1994.
  57. Формановская, Н. И. Речевое общение: коммуникативно-прагматический подход / Н. И. Формановская. – М., 2002.


  58. Хазачеров, Г. Г., Корнилова, Е. Е. Риторика для делового человека: Учеб. пособие. – М., 2001.

  59. Хайнц, К. Правильно ли я веду себя при устройстве на работу / Пер. с англ. – М., 1996.

  60. Ханин, М. И. Практикум по культуре речи, или Как научиться красиво и убедительно говорить. – СПб., 2002.
  61. Химик, В. В. Поэтика низкого, или Просторечие как культурный феномен / В. В. Химик. – СПб., 2000.

  62. Цікоцкі, М. Я. Стылістыка газетных жанраў/ М. Я. Цікоцкі. – Мінск, 2003.


  63. Шейнов, В. П. Искусство убеждать: Учебно-практическое пособие. – М., 2000.

  64. Шкапенко, Т. М., Хюбнер Ф. Русский "тусовочный" как иностранный: Учеб. пособие. – Калининград, 2003.
  65. Щербинина, Ю. В. Русский язык: Речевая агрессия и пути ее преодоления / Ю. В. Щербинина. – М., 2004.


  66. Янко, Т. Е. Коммуникативные стратегии русской речи / Т. Е. Янко. – М., 2001.


СЛОЎНІКІ І ДАВЕДНІКІ


  1. Агеенко, Ф. Л., Зарва, М. В. Словарь ударений русского языка. – М., 2000.

  2. Арашонкава, Г. У., Лемцюгова, В. П. Кіраванне ў беларускай і рускай мовах: Слоўнік-даведнік / Г. У. Арашонкава. – Мінск, 1991.

  3. Арашонкава, Г.У., Лемцюгова, В. П. Слоўнік цяжкасцей беларускай мовы / Г. У. Арашонкава. – Мінск, 1987.

  4. Балакай, А. Г. Словарь русского речевого этикета. – М., 2001.

  5. Беларуская мова: Цяжкія пытанні фанетыкі, арфаграфіі, граматыкі / Пад рэд. А. І. Падлужнага. – Мінск, 1987.

  6. Беларуская мова: Энцыклапедыя / Пад рэд. А. Я. Міхневіча. – Мінск: БелЭн., 1994.

  7. Васильева, А. Н. Основы культуры речи. – М., 1990.

  8. Введенская, Л. А. Словарь ударений для дикторов радио и телевидения. – М., Ростов н/Д, 2004.

  9. Введенская, Л. А., Павлова, Л. Г. Деловая риторика: Учеб. пособие для вузов. – Ростов н/Д, 2002.

  10. Введенская, Л. А., Павлова, Л. Г., Кашаева, Е. Ю. Русский язык и культура речи: Учеб. пособие для вузов. – Ростов н/Д, 2001.

  11. Введенская, Л. А. Словарь ударений для дикторов радио и телевидения / Л. А. Введенская. – М., 2004.

  12. Гаўрош, Н. В. Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы / Н. В. Гаўрош. – Мінск, 1991.

  13. Горбачевич, К. С. Словарь трудностей произношения и ударения в современном русском языке / К. С. Горбачевич. – СПб., 2000.

  14. Грабчиков, С. М. Межъязыковые омонимы и паронимы / С. М. Грабчиков. – Мінск, 1980.

  15. Граудина, Л. К. Грамматическая правильность русской речи. Стилистический словарь вариантов / Л. К. Граудина, В. А. Ицкович, Л. П. Катлинская. – 2-е изд., испр. и доп. – М., 2001.

  16. Грушко, Е. А., Медведев, Ю. М. Современные крылатые слова и выражения. – М., 2000.

  17. Ефремова, Т. Ф., Костомарова, В. Г. Словарь грамматических трудностей русского языка. – М., 1999.

  18. Иванова, Т. Ф., Черкасова, Т. А. Русская речь в эфире: Комплексный справочник. – М., 2004.

  19. Иванова, Т. Ф. Новый орфоэпический словарь русского языка. Произношение. Ударение. Грамматические формы. – М., 2004.

  20. Киселев, И. А. Русско-белорусский фразеологический словарь / И. А. Киселев. – Минск, 1991.

  21. Клубков, П. А. Говорите, пожалуйста, правильно. – СПб., 2001.

  22. Клышка, М. Е. Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў / М. Е. Клышка. – Мінск, 1993.

  23. Крылов, Г. А. Словарь ошибок русского языка. – СПб., 2004.

  24. Крысин, А. П. Толковый словарь иноязычных слов. – М., 1998.

  25. Культура речи: Краткий комплексный словарь-справочник / Авт.-сост. Т. А. Печенева. – Минск, 2003.

  26. Культура русской речи: Энциклопедический словарь-справочник / Под ред. Л. Ю. Иванова, А. П. Сковородникова, Е. И. Ширяева и др. – 2-е изд. – М., 2007.

  27. Культура устной и письменной речи делового человека: Справочник. Практикум. – М., 2001.

  28. Латино-русский словарь крылатых выражений. – М., 2001.

  29. Лепешаў, І. Я. Фразеалагічны слоўнік беларускай мовы: У 2 т. / І. Я. Лепешаў. – Мінск, 1993.

  30. Лингвистический энциклопедический словарь / Под ред. В. Н. Ярцевой. – М., 2002.

  31. Матвеева, Т. В. Учебный словарь: русский язык, культура речи, стилистика, риторика. – М., 2003.

  32. Моченов, А. В. и др. Словарь современного жаргона российских политиков и журналистов. – М., 2003.

  33. Ожегов, С. И. Толковый словарь русского языка. – М., 1997.

  34. Орфоэпический словарь русского языка: произношение, ударение, грамматические формы / Под ред. Р. Н. Аванесова. – М., 1997.

  35. Розенталь, Д. Э. Говорите и пишите по-русски правильно: Популярный самоучитель. – М., 2003.

  36. Руднев, В. П. Словарь культуры XX века. – М., 1999.

  37. Русский словарь крылатых фраз. – М., 2001.

  38. Русский язык / Под ред. Ю. Н. Караулова. – М., 2003.

  39. Русский язык и культура речи: Учебник / Под ред. В. И. Максимова. – М., 2000.

  40. Русский язык: Энциклопедия. – М., 1979.

  41. Скворцов, Л. И. Культура русской речи: словарь-справочник: учебное пособие / Л. И. Скворцов. – М., 2003.

  42. Скляревская, Г. Н. Толковый словарь русского языка конца ХХ в. Языковые изменения / Г. Н. Скляревская. – СПб., 1998.

  43. Словарь иностранных слов и выражений / Авт.-сост. Е. С. Зенович. – М., 2000.

  44. Словарь омонимов русского языка. – М., 1974.

  45. Словарь русского языка (МАС): В 4 т. / Под ред. А. П. Евгеньевой, вт. изд. – 1981–1984.

  46. Словарь русского языка / С. И. Ожегов, с 1972 г. – под ред. Н. Ю. Шведовой.

  47. Словарь синонимов русского языка. – М., 1975.

  48. Словарь современного русского языка (БАС): В 17 т. – М., Л., 1948–1965.

  49. Словарь сочетаемости русского языка. – М., 1983.

  50. Словарь-справочник по культуре речи для школьников и студентов / Авт.-сост.: А. А. Евтюгина, И. В. Родионовa, Н. К. Миронова – Екатеринбург, 2004.

  51. Современный толковый словарь русского языка / Под ред. С. А. Кузнецова. – СПб., 2004.

  52. Солганик, Г. Я. Стилистический словарь публицистики / Г. Я. Солганик. – М., 1999.

  53. Старичёнок, В. Д. Культура речи делового человека: словарь-справочник / В. Д. Старичёнок, Л. Г. Рудь. – Минск, 2003.

  54. Стилистический энциклопедический словарь русского языка / Под ред. М. Н. Кожиной. – М., 2003).

  55. Тлумачальны слоўнік беларускай мовы: У 5 т. / Пад агульн. рэд. К. К. Атраховіча (Кандрата Крапівы). – Мінск, 1977–1984)

  56. Толковый словарь живого великорусского языка В. И. Даля.

  57. Толковый словарь русского языка (85 000 слов) / Под ред. Д. Н. Ушакова: В 4 т. – М., 2005.

  58. Толковый словарь русского языка конца X века. Языковые изменения. – СПб., 1998.

  59. Толковый словарь русского языка конца ХХ века. Языковые изменения / Под ред. Г. Н. Скляревской. – СПб., 1998.

  60. Ударение в русском языке (трудные случаи): Словарь / Сост. И. С. Лицов. – М., 2000.

  61. Шкраба, І. Слоўнік беларускай безэквівалентнай лексікі (у рускамоўным дачыненні) / І. Шкраба. – Мінск, 2008.

  62. Энциклопедический словарь-справочник. Выразительные средства русского языка и речевые ошибки и недочеты / Под ред. А. П. Сковородникова. – М., 2005).

  63. Юганов, И., Юганова, Ф.: Словарь русского сленга / Под ред. А. Н. Баранова. – М., 1997.




Каталог: bitstream -> 123456789
123456789 -> Салавей Г. С. Брэсцкі дзяржаўны ўніверсітэт імя А. С. Пушкіна, г. Брэст
123456789 -> Асэнсаванне навальніцы, грому І маланкі ў беларускіх народных уяўленнях І павер’ЯХ
123456789 -> Фальклор: традыцыі І сучаснасць
123456789 -> Метадычная школа прафесара марыі дудзік
123456789 -> Жанрава-стылёвая спецыфіка рамана м. Гарэцкага «віленскія камунары» (1931-1932)
123456789 -> Мятліцкая Ганна Мікалаеўна (бду, Мінск) унутраны свет героя-інтэлігента ў апавяданні м. Гарэцкага “у лазні”
123456789 -> Барычэўская І. БрДУ, г. Брэст
123456789 -> Мінскі дзяржаўны лінгвістычны ўніверсітэт, Рэспубліка Беларусь абрэвіяцыя як сродак эўфемізацыі
123456789 -> А. П. Бязлепкіна (Мінск) Трансгрэсія ў сучаснай беларускай
123456789 -> Т. М. Тарасава (Мінск) матыў парога, мяжы ў рамане


Поделитесь с Вашими друзьями:




База данных защищена авторским правом ©urok.shkola.of.by 2022
звярнуцца да адміністрацыі

войти | регистрация
    Галоўная старонка


загрузить материал